Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/28909 K.2023/7339

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.12.2015 tarihli ve 2014/342 Esas, 2015/407 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasını (f) bendi ve son cümlesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl hapis ve 45.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 29.12.2020 tarihli, 2016/75534 sayılı ve resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükmün onanması ile nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükmün bozulması görüşünü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; suça konu çekte bulunan imzanın kendisine ait olmadığının kriminal raporuyla da sabit olduğuna ve üzerine atılı suçları işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, katılan ...'a kendisini... Tarım isimli şirketin ortağı ... olarak tanıttığı ve katılandan aldığı plastik lambiri karşılığında "..." ismiyle ciroladığı suça konu çeki katılana verdiği iddia ve kabul olunmuştur.

2. Sanık savunmasında... Tarım İth. İhr. San.ve Tic. Ltd. Şti.nde getir götür işlerine baktığını, şirket adına çek keşide etmeye yetkili olmadığını, suça konu çekle bir ilgisinin bulunmadığını beyan ederek üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3. ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 21.02.2014 tarihli raporunda; çekin arka yüzündeki “... İnşaat ve Dekorasyon” kaşe işi üzerinde atılı bulunan imzanın ...’un elinden çıktığı, çekin arka yüzündeki diğer ciranta imzaları ile çekin üzerindeki yazıların, mevcut mukayese imzalarına kıyasen ..., ... ve ...’un elinden çıktığını gösterir nitelikte bulgu tespit edilemediği belirtilmiştir.

4. Katılan ... gerek soruşturma gerekse kovuşturma aşamalarında sanığı net ve kesin şekilde teşhis etmiştir.

5. Mahkemece, sanığın bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği kabul edilerek temyize konu mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Sanığın savunması, katılan ...'un beyanı ve sanığı teşhisi, kriminal raporu, 26.04.2011 tarihli fatura ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın mahkumiyetine ilişkin Mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2. Gerekçeli karar başlığında 15.08.2011 şeklinde yanlış yazılan suç tarihinin 26.04.2011 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile düzeltilen husus dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;

5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (e), (f), (j), (k) ve (l) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun'un 52 nci maddesi uyarınca 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin,

adli para cezasının 5 gün olarak alınıp sonuç cezanın 40,00 TL olarak belirlenmesinden sonra, infazda tereddüt oluşturacak şekilde, gün adli para cezası belirtilmeden 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi uyarınca suçtan elde edilen menfaat olan 22.600,00 TL üzerinden hesaplama yapılarak sonuç adli para cezasının 45.200,00 TL olarak belirlenmesi hukuka aykırı bulunmuş ve bu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünün (A-3) bendinde açıklanan nedenlerle Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.12.2015 tarihli ve 2014/342 Esas, 2015/407 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün,1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından sırasıyla "5 gün", "40 TL adli para cezası" ibarelerinin çıkartılarak yerlerine "2260 gün" ve "45.200 TL adli para cezası" ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2. Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle, Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.12.2015 tarihli ve 2014/342 Esas, 2015/407 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.10.2023 tarihinde karar verildi.