KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2021/29335 E., 2026/1365 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Şubat 2026
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2015/68 E., 2016/2 K.
- Suç
- Nitelikli dolandırıcılık
- Hüküm
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
281 kelime·1 dk okuma
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
1. Sanığın,...Devlet Hastanesinin 02.03.2006 tarihli sağlık kurulu raporunda %50 oranında, ... Üniversitesi... Tıp merkezinin 26.04.2007 tarihli sağlık kurulu raporunda %48 oranında çalışma kaybı bulunduğunu belirtir suça konu belgeleri ibraz etmek suretiyle ihbar tarihine kadar engelli aylığı alarak haksız menfaat elde ettiği iddia ve kabul olunan olayda, suça konu raporların ne şekilde sahte oluşturulduğuna dair herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadığı,
suça konu raporlarda engellilik oranına esas teşkil eden hususların tek tek irdelenerek soruşturma ve kovuşturma aşamasında temin edilen rapor tarihlerinde sanığın durumunda herhangi bir değişiklik olmasının mümkün olup olmadığı hususlarında bilirkişi raporu temin edildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,
2.Kabule göre de; a. 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesi kapsamında, aynı suç işleme kararıyla kanunun aynı hükmünü değişik zamanlarda birden fazla kez ihlal ettiği göz ardı edilerek zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması,
b. Katılan kurumun cevabi müzekkerelerinde haksız menfaat miktarının farklı bildirilmesi karşısında, bu hususun kesin olarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve hükmün gerekçesinde haksız menfaat miktarının 21.161,30 TL olarak gösterilmesine rağmen temel cezanın tayini sırasında adli para cezasına esas alınan gün sayısının 1793 gün olarak eksik tayini,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/29335, K. 2026/1365, 9 Şubat 2026 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama