Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/30070 K.2025/12972

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1-Sanık hakkında Düzce Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 05/06/2013 tarihli ve 2013/522 Soruşturma numaralı iddianamede gösterilen sevk maddesinin TCK'nın 157/1 maddesi olduğu.

Düzce 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23/01/2014 tarihli ve 2013/1 70... /47 Karar sayılı kararı ile sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f maddesi kapsamında kalma ihtimaline binaen 5235 sayılı Kanun'un 12. maddesi uyarınca delilleri değerlendirme görev ve yetkisinin ağır ceza mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verildiği, dosyanın görevli ve yetkili İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiği, sanığın savunmasının Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesince talimat yoluyla tespit edildiği,

talimat mahkemesince tanzim olunan 03/04/2015 tarihli tensip zaptına göre sanığa iddianamenin tebliğ edildiği, sanığın savunmasının tespit edildiği 03/09/2015 tarihli talimat duruşmasında sanığa Düzce 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23/01/2014 tarihli ve 2013/1 70... /47 Karar sayılı görevsizlik kararı okunmadığı gibi dolandırıcılık suçundan açılan kamu davası yönünden 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f maddesinin uygulanma ihtimaline binaen 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı da tanınmadığı hâlde sanık hakkında 158/1-f maddesi gereği mahkumiyet hükmü kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, yasaya aykırı,