Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/30189 K.2024/1191

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.02.2016 tarihli ve 2014/14 Esas, 2016/50 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

1. Banka veya diğer kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak maksadıyla dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının j bendi ile aynı fıkranın son cümlesi, 62 nci, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 11 ay hapis ve 59.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; Katılan ... ile sanık arasında ticari ilişki bulunduğu, bu ticari ilişkiye istinaden suça konu belgenin katılan ...'den alındığı, kredinin açılması sırasında hileli davranış sergilenmediği, zira banka ile sanık arasında 26.12.2008 yılında kurulan genel kredi sözleşmesi olduğu eksik inceleme ile karar verildiğine, sanığın mahkumiyetine yeterli delil olmadığın usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, katılan ... adına sahte olarak düzenlediği bonoyu teminat olarak göstermek suretiyle, katılan bankadan kredi talebinde bulunduğu, kredi borcunun ödenmemesi üzerine söz konusu senedin banka tarafından katılan ... aleyhine icra takibine konu edildiği, icra emrine itiraz eden katılan ...'in alınan imza ve yazı örneklerinin bono üzerindeki imza yazı örnekleriyle karşılaştırılması neticesinde imzaya yaptığı itirazın kabul edildiği, katılan bankanın bunun üzerine suç duyurusunda bulunduğu, bu şekilde sanığın üzerine atılı suçları işlediği iddia ve kabul edilmiştir.

2. Sanığın aşamalardaki savunmaları şikayetçi ile aralarında ticari ilişki bulunduğuna ve bononun sahte olduğunu bilmediğine yöneliktir.

3. Kriminal rapor ile senetteki yazıların katılana ait olmadığı tespiti yapılmıştır.

4. Mahkemece 21.10.2014 tarihli duruşmada yapılan incelemede bononun Türk Ticaret Kanununa göre taşıması gereken şekli şartları taşıdığı belirtilmiştir.

5. Sanığın katılan bankanın 44.912,49 TL zararını karşıladığı, bankanın kısmi ödeme halinde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza göstermediği görülmüştür

6. Suça konu senedin dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

1. Suça konu bono üzerinde yapılan bilirkişi incelemesinde bononun ön yüzündeki yazıların katılana ait olmadığının tespit edildiği, sanığa ait olup olmadığı yönünde bir tespit yapılmadığı, ancak bu yönde bir tespit olmasa da bu kredinin kullanılmasında sanığın menfaatinin olduğu dolayısıyla bononun sanık tarafından düzenlendiğinin hayatın olağan akışına uygun olduğunun kabulü gerekeceği, bu suretle suçunun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen tüm temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

1. Yapılan yargılama neticesinde, sanığın, kredi almak için suça konu bonoyu katılan ...'ın haberinin ve imzasının olmadığı bir halde düzenleyerek Yapı Kredi Bankası'na ibraz ettiği, 34.500 TLlik bono karşılığında 225.000,00 TL kredi tahsis edildiği, sanığın borcunu ödememesi üzerine, Yapı Kredi Bankası'nın bonunun tahsili için icra takibine başvurması üzerine suça konu bononun sahte olarak düzenlendiğinin anlaşıldığı, suça konu bono üzerinde yapılan bilirkişi incelemesinde bononun ön yüzündeki yazıların katılana ait olmadığının tespit edildiği ancak sanığa ait olup olmadığı yönünde bir tespit yapılmadığı,

ancak bu yönde bir tespit olmasa da bu kredinin kullanılmasında sanığın menfaatinin olduğu dolayısıyla bononun sanık tarafından düzenlendiğinin hayatın olağan akışına uygun olduğunun kabulü gerekeceği, sanığın bu bonoyu kredinin tahsisi için bankaya ibraz ettiği, bu teminata karşılık kredi tahsis edildiği,

bu hususun bankanın 29.04.2015 tarihli yazısında belirttiği, bu kredi için ayrıca teminat alınmadığının da anlaşılması karşısında sanığın sahte belge düzenleyerek kendi yararına kredi çekmek için kullanılmak üzere bankaya ibraz edip katılan bankaya karşı dolandırıcılık suçunu işlediği anlaşılmakla mahkemenin kabul ve uygulamasında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasına ilişkin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile, hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi hâlinde uygulanacak olan 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 6545 sayılı Kanun'un 81 inci maddesiyle yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

3. 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (e), (f), (j), (k) ve (l) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden artırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun'un 52 nci maddesi uyarınca,

en az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi gereğince temel ceza belirlenirken önce suçtan elde olunan haksız menfaat dikkate alınmaksızın, gün adli para cezası belirlenip daha sonrasında adli gün parasında yeniden artırım yapıldıktan sonra Türk Ceza Kanun'un 62 inci maddesi gereğince indirim yapılması suretiyle hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuş ancak sonuç adli para cezasının doğru belirlenmesi sebebiyle eleştiri sebebi yapılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (A) ve (B) bendinde açıklanan nedenlerle,... 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.02.2016 tarihli ve 2014/14 Esas, 2016/50 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinde sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,