KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2021/30404 E., 2026/1875 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Şubat 2026
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2014/14 E., 2016/29 K.
- Suç
- Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık
- Hükümler
- Beraat
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
237 kelime·1 dk okuma·2 bölüm
Diyarbakır 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.01.2016 tarihi ve 2014/14 Esas, 2016/29 Karar sayılı kararının temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, gereği düşünüldü:
I. Şikâyetçi ...'ın Temyiz Talebi Yönünden
Şikâyetçi ...'ın, sanıklara isnat olunan kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçunun doğrudan zarar göreni olmadığı, bu itibarla 5271 sayılı CMK'nın 237/1 maddesi uyarınca kamu davasına katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260/1 maddesi gereği hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı, usulsüz verilen katılma kararının da bu hakları kazandırmayacağı anlaşılmakla, şikâyetçi ...'ın temyiz isteğinin, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
II. Katılan Kurum Vekilinin Temyiz Talebi Yönünden
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen ve değerlendirilen delillere, Mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak dosya içeriğine uygun şekilde açıklanan gerekçeye göre yüklenen suçun yasal unsurlarının oluşmadığı Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, katılan Kurum vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/30404, K. 2026/1875, 23 Şubat 2026 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama