Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/30434 K.2023/10425

Sanık ... hakkında, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık ile resmi belgede sahtecilik suçlarından 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının; itiraz yoluna tabi olduğu anlaşılmıştır.

Diğer sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Turgutlu Ağır Ceza Mahkemesinin 22.12.2015 tarihli ve 2015/26 Esas, 2015/44 Karar sayılı kararında;

A. Sanık ... Hakkında

1. Banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi, 62, 52, 53 ve 51 inci maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis ve 20,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, hapis cezasının ertelenmesine, 2. Resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62, 53 ve 51 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezasının ertelenmesine,

B. Sanık ... hakkında

Banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık ile resmi belgede sahtecilik suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatine, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz isteği; kararların usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanık ...'e atılı suçlar sübut bulduğu cihetle cezalandırılması gerektiğine, re'sen gözetilecek nedenlere ilişkindir. 2. Sanık ...'nun temyiz isteği; hükümlerin usul ve yasaya aykırı olduğuna, çeki teminat amaçlı verdiğine, menfaat temin etmediğine, atılı suçları işlemediğine, suçların unsurları itibarıyla oluşmadığına, delillerin takdirinde hata edildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemece; sanık ... ile katılanın taşınmaz satışı konusunda anlaştıkları ve buna ilişkin aralarında sözleşme imzaladıkları, bu satışa kapora olmak üzere sözleşmede de kararlaştırdıkları şekilde suça konu T.İ.Bankası'na ait, 30.000,00 TL bedelli çekin sanık ... tarafından katılana verildiği, vadesi gelen çek bankaya ibraz edildiğinde keşideci imzasındaki uyumsuzluk nedeniyle banka tarafından ödeme yapılmayarak çekin katılana iade edildiği, bu şekilde sanık ...'ın keşideci imzası sahte olan çeki ilk ciranta olarak tedavüle koymak suretiyle atılı suçları işlediğinden cezalandırılmasına,

çeki temyiz dışı sanık ...'ten alıp Serkan'a götüren sanık ...'ın, bu çekin sahte olduğunu bildiğine veya diğer iki sanıkla birlikte hareket edip, onların eylemlerine katıldığına dair mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından, sanık ...'ın atılı suçlardan beraatine karar verilmiştir.

2.Sanıkların üzerlerine atılı suçlamaları kabul etmedikleri belirlenmiştir. 3.Kolluk güçlerince tanzim olunan tutanaklar, suça konu çekin örneği, Aydın Jandarma Kriminal Laboratuvarının uzmanlık raporları, kurumların cevabi yazıları, sanıkların nüfus ve adlî sicil kayıtları dava dosyasında mevcut olup çek aslının adli emanete alındığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararlarına Yönelik Katılan Vekilinin Temyizi Yönünden

Sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on ikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı ve aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği, bu cihetten olmak üzere sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik yapılan itirazın merciince incelenerek karara bağlandığı anlaşıldığından, esası incelenmeyen dosyanın iadesine karar verilmiştir.

B. Sanık ... Hakkında Verilen Mahkûmiyet Hükümleri Yönünden

1. Mahkemenin gerekçesine olay ve olgular kısmının (1) numaralı paragrafında yer verildiği üzere mahkûmiyet hükümlerinin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Gerekçeli karar başlığında 15.04.2013 olarak gösterilen suç tarihinin 18.02.2013 şeklinde mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekili ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararlarına Yönelik Katılan Vekilinin Temyizi Yönünden Gerekçe bölümünün (A) kısmında açıklanan nedenle esası incelenmeyen dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanık ... Hakkında Verilen Mahkûmiyet Ve Sanık ... Hakkında Verilen Beraat Hükümleri Yönünden Gerekçe bölümünün (B) ve (C) kısımlarında açıklanan nedenlerle Turgutlu Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.12.2015 tarihli ve 2015/26 Esas, 2015/44 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekili ve sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.12.2023 tarihinde karar verildi.