Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/30620 K.2024/704

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.01.2016 tarihli ve 2015/124 Esas, 2016/13 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; a.Resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca teşdiden 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; b.Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca teşdiden 3 yıl hapis ve 9.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, şoför Hüsnü Zorlu adlı şahıs dinlenmediğinden eksik incelemeye ve suçların sübut bulmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılan ...'in "... Gıda", katılan ...'in ise "... İnş. Tic.Ltd.Şti1nin yetkilisi olduğu ve her iki şirketi fiilen katılan ...'ın yönetttiği, sanık ...'un iş akti olmaksızın, bahse konu firmalara müşteri bulup, zaman zaman da firmalar adına müşteri ödemelerini toplayıp yaptığı iş karşılığında komisyon aldığı, yapılan şikayet üzerine sanığın çalıştığı dönem içerinde katılanların firması (şirketi) adına tahsilini yaptığı paraların bir kısmını firmanı hesaplarına aktarmadığı,

müşterilerden aldığı suça konu Garanti Bankasının ...numaralı ve Denizbank'a ait ... numaralı çekleri katılanlara teslim etmeyip onlara ait şirketlerin kaşesini kullanarak çeklerin arkasına sahte ciro imzası atarak kendisinde muhafaza ettiği iddiasıyla hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2. Sanık ..., 2011 yılında ... gıda ... adlı firmada satış müdürü olarak göreve başladığını, 2012 yılının yılbaşı itibariyle kendisine gayri-resmi ortaklı teklif edildiğini ve bu şekilde çalışmaya devam ettiğini, aldığını iddia ettikleri paraları kesinlikle almadığını, şayet almış ise teslim etttiğini, suça konu konu çekleri müşterilerden aldığını, ancak bu çekleri herhangi bir yerde kullanmadığını, tahsilatını da yapmadığını, zaten çekleri savcılığa kendisinin verdiğini, suçsuz olduğunu beyan etmiştir. 3. Katılanlar ... ile ...'in iddianame anlatımını destekler şekilde anlatımda bulundukları belirlenmiştir.

4. ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünden alınan 03.12.2013 tarihli uzmanlık raporuna göre; suça konu çeklerdeki ciranta imzalarının ... ile ... ellerinden çıkmadığının rapor edildiği belirlenmiştir. 5. Mahkemece; yüklenen suçların sübutu kabul edilerek mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. İddia, katılan ile yeminle dinlenen tanık anlatımları, arama ve el koyma tutanağı, kriminal rapor ve tüm dosya kapsamı karşısında, yüklenen suçun sübutuna yönelik Mahkeme kabulünde hukuka aykırılık bulunmadığından, sanık müdafiinin temyiz sebebi yerinde görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

B. Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

24.10.2019 tarihli ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin üçüncü fıkrasına “birlikte” ibaresinden sonra gelmek üzere “aynı mağdura karşı” ibaresi eklenmiş olup, anılan Kanun maddesinde yapılan değişiklikle uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte aynı mağdura karşı işlenmiş olması halinde uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağının düzenlendiği,

sanığın üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçunun mağdurunun kamu, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun mağdurunun ise katılanlar olduğu dikkate alınarak, hükümden sonra 24.10.2019 tarihli ve 30928 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26 ncı maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun uzlaşma kapsamına alınmış olması

karşısında, 7188 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR