KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2021/30834 E., 2026/309 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Ocak 2026
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2009/252 E., 2015/366 K.
- Suçlar
- Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik
- Hükümler
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Bozma, düşme
Karar Metni
349 kelime·2 dk okuma·2 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz eden sanık müdafinin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
A. Katılan ... Vekilinin Temyiz Talebi Yönünden
Katılanın, sanığa yüklenen suçlardan doğrudan zarar görmediği kamu davasına katılma ve hükümleri temyiz etme hakkının bulunmadığı, bu suçlar yönünden usulsüz olarak verilen katılma kararının hükümleri temyiz etme hak ve yetkisi vermeyeceği anlaşıldığından, katılan vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 317. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Nitelikli Dolandırıcılık Suçu Yönünden Kurulan Hüküm Yönünden
5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendiren ve sanık hakkında mahkumiyet hükmü kuran Mahkemenin takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/30834, K. 2026/309, 8 Ocak 2026 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama