Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/30995 K.2022/4233

Her ne kadar 19.11.2019 tarihli tebliğnamede, sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün sanık müdafisi tarafından temyiz edildiği belirtilmişse de, bu hüküm yönünden herhangi bir temyizin bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

A) Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik Avukat ...'in temyizinin incelenmesinde:

Sanık ... müdafisi sıfatı ile kararı temyiz ettiği anlaşılan Avukat ... ile adı geçen sanık arasında karar tarihi itibariyle vekalet ilişkisinin varlığını gösteren herhangi bir belgenin (vekaletname) dosya içerisinde bulunmadığı, gerekçeli kararı usulüne uygun tebliğ alan sanık ...'nın da temyiz talebi olmadığından, Avukat ...'in temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi gereğince REDDİNE,

B) Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafilerinin temyizlerinin incelenmesinde:

1) Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ya yüklenen ve 5237 sayılı TCK’nin 155/2. maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle, 24/10/2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekliliği,

2) Sanık ...'ın UYAP aracılığıyla MERNİS üzerinden ulaşılan nüfus kaydına göre hükümden sonra 09.02.2021 tarihinde öldüğü belirlendiğinden, bu durumun kesin olarak tespiti halinde 5237 sayılı TCK’nin 64/1 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,