Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/31190 K.2023/5729

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.01.2016 Tarihli ve 2013/165 E., 2016/39 Karar Sayılı Kararı ile Sanık Hakkında

1. Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve son cümlesi, 43, 62, 52, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 98.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infazı ile infazdan sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına,

2. Resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43, 62, 52, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infazı ile infazdan sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık, beraat etmesi gerekir iken cezalandırılması yönünde verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna dair süre tutum dilekçesi sunmuş; gerekçeli kararın tebliğinden sonra başka dilekçe sunmamıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Antalya vergi dairesi mükellefi S.Y.C. Tekstil Turizm Ticaret Ltd Şti yetkilisi olan sanığın Antalya Döşemealtı Belediye Başkanlığına yetkilisi olduğu şirketin vergi borcunun bulunmadığına dair faksla gönderdiği 25.04.2011 tarihli yazının Kurumlar Vergi Dairesince düzenlenmediği ve mükellef (sanık) tarafından sahte olarak düzenlendiğini tespit edildiği,

yapılan soruşturmada 23.03.2011, 27.05.2011 ve 21.07.2011 tarihli vergi borcu bulunmadığına dair Kurumlar Vergi Dairesi başlıklı belgeleri de sahte olduğu ve bu belgeler esas alınarak Döşemealtı Belediye Başkanlığınca sanığın yetkilisi olduğu şirkete 29.03.2011 tarihinde 4.244,40 TL, 30.03.2011 tarihinde 9.240,48 TL, 06.04.2011 tarihinde 3.056,63 TL, 14.04.2011 tarihinde 1.701,00 TL, 25.04.2011 tarihinde 16.161,12 TL, 26.04.2011 tarihinde 3.427,92 TL, 30.05.2011 tarihinde 3.100,57 TL, 10.06.2011 tarihinde 3.045,89 TL, 14.06.2011 tarihinde 648,00 TL ve 22.07.2011 tarihinde 2.514,35 TL ödendiğinin anlaşıldığı,

bu suretle sanığın zincirleme şekilde resmi belgede sahtecilik ve kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçlarını işlediği iddiasıyla kamu davaları açılmıştır.

2. Sanık, tekstil işi ile uğraştığından belediyeden aldığı ihale ile kıyafetleri teslim ettiğini, ancak sunduğu hizmet karşılığında ödeme alabilmesi için vergi borcu yoktur yazılarını fakslaması gerektiğini, ekonomik olarak zor durumda olduğundan daha önceden kendisinde bulunan vergi borcu yoktur belgesini baz alarak bilgisayarda sahtesini düzenleyip faks çektiğini, suç kastının olmadığını savunmuştur.

3. Antalya Döşemealtı Belediye Başkanlığının yazısına göre; sanığın yetkilisi olduğu şirketin belediye ile yaptığı doğrudan temin mal ve hizmet alımı karşılığı çeşitli tarihlerde altı adet fatura düzenlendiği, Maliye Bakanlığının Tahsilat Genel Tebliğleri hükümleri uyarınca vergi borcu yoktur belgeleri talep edilerek ödeme işleminin yapıldığı anlaşılmıştır.

4. Vergi Dairesi yazısına göre, sanığın suç tarihlerinde güncel vergi borcunun olduğu anlaşılmıştır.

5. Mahkemece, tüm deliller ile sanığın zincirleme şekilde olarak resmi belgede sahtecilik ve kamu kurumunun zararına dolandırıcılık suçlarını işlediği kabul edilerek mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinde belirtilen kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir.

Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; sanığın, değişik zamanlarda belediyeye doğrudan temin usulü ile mal teslim ettiği, daha sonra ödeme alabilmesi için suça konu belgeleri sahte olarak oluşturup faksladığı olayda, kamu kurumunu olayın en başında sahte belgelerle kandırma ve ona göre menfaat elde etme durumunun bulunmadığı ve belediyenin gerekli malları teslim alması nedeniyle bir zararının bulunmadığı,

sanığın suça konu sahte belgeleri fakslamasının kendi alacağından vergi borcunun mahsup edilmemesine yol açtığı, ancak vergi borcunun her zaman tahsil edilebileceği anlaşıldığından unsurları oluşmayan suçtan beraati yerine mahkumiyet hükmü kurulması,

2. Kabule göre de;

a.5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (e), (f), (j) ve (k), (l) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel günün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde belirlenmesi gerektiği, buna göre somut olayda, sanığın suça konu sahte belgeleri fakslamasının kendi alacağından vergi borcunun mahsup edilmemesine yol açtığı göz önüne alındığında haksız menfaatin vergi borcu kadar olduğu gözetilmeden Belediyeye teslim ettiği malların fatura bedelleri toplamı olarak hesaplanması suretiyle fazla ceza tayini,

b.Sanığın tekerrüre esas alınan ilamının Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 05.12.2012 tarihli ve 2012/3763 Esas 2012/12570 Karar sayılı kararı ile zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verildiği anlaşıldığından adli sicil kaydındaki diğer ilamların kesinleşme ve infaz tarihlerinin getirilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Nedenleriyle hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (A) ve (B) kısımlarında açıklanan nedenlerle Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.01.2016 tarihli ve 2013/165 E., 2016/39 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.07.2023 tarihinde karar verildi.