Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/31642 K.2024/5153

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Şavşat Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2016 tarihli ve 2015/64 Esas, 2016/93 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 2 yıl 8 ay hapis ve 17.760,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında ayrıca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına; özel belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddeleri uyarınca 1 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında ayrıca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıkların temyiz isteği; üzerlerine atılı suçu işlemediklerine ve alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle hakkaniyete aykırı ceza tayin edildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanıklar Metin ve ...'in yaklaşan kurban bayramı dönemi için, hayvancılıkla geçimlerini sağlayan katılanlar Faiz ve ...'dan büyükbaş hayvan satın almak istedikleri, sanık ...'in kendisini ... olarak tanıttığı, tarafların 5 adet büyükbaş hayvanı 25.000,00 TL karşılığında almak üzere anlaştıkları, sanıkların suça konu düzenleme tarihi bulunmayan 25.000,00 TL bedelli, borçlu kısmında hayali bir kişi olan ... isminin yazılı olduğu senedi katılanlara vermek suretiyle büyükbaş hayvanları aldığı iddia olunmuştur

2. Mahkeme tarafından sanıkların savunmaları, katılanların beyanları, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamına göre sanıkların üzerlerine atılı özel belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarını işledikleri kabul edilerek temyize konu mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Özel Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

1. 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip yüklenen suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık bulunmamış, sanıklar hakkında yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeyle alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edildiği anlaşıldığından sanıkların bu yöndeki temyiz sebepleri de yerinde görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3. Ancak;

a. Sanıklar hakkında kasten işlenmiş suçtan dolayı hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olan ve kazanılmış hakka konu edilemeyen 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b.Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan ilamın hüküm fıkrasında gösterilmemesi,

Hukuka aykırı bulunmuş olup bu hukuka aykırılıkların Yargıtay tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür.

B. Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

24.10.2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin üçüncü fıkrasına “birlikte” ibaresinden sonra gelmek üzere “aynı mağdura karşı” ibaresi eklenmiş olup, anılan Kanun maddesinde yapılan değişiklikle uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte aynı mağdura karşı işlenmiş olması halinde uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağının düzenlendiği de dikkate alınarak, somut olayda sanıklar hakkında mahkûmiyet kararı verilen özel belgede sahtecilik suçunun mağdurunun kamu olduğu,

dolandırıcılık suçunun mağdurunun ise katılanlar ... ve ... olduğu anlaşılmakla, sanıklara yüklenen ve 5237 sayılı Kanun'un 157 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, 24.10.2019 tarihli ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapıldıktan sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Özel Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünün (A-3) numaralı bendinde açıklanan nedenle Şavşat Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2016 tarihli ve 2015/64 Esas, 2016/93 Karar sayılı kararına yönelik sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkralarına "Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararından sonra oluşan duruma göre, sanıklar hakkında,

5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesine ve sanık ... hakkındaki 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine ''Sanık ...'in, Artvin Asliye Ceza Mahkemesinin 18.09.2013 tarihli ve 2012/34 Esas, 2013/83 Karar sayılı ilamı ile hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin hükümlülüğünün tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla,

5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin 6 ve 7 nci fıkraları uyarınca verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" bölümünün eklenmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,