Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/31692 K.2025/11220

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetki bulunduğu, temyiz süresinin yüze karşı okunan kararda, sanığa kararın tebliğinden itibaren başlayacağı belirtildiğinden ve usulüne uygun tebliğ yapılmadığından öğrenme üzerine kabul edilerek süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın, müşteki ...'nin görevlisi olduğu Kur'an kursunda görevli olmamasına rağmen, sözde bu kursta görevli olduğunu beyan edip, kursa devam eden yetim bir kıza yardım toplandığını söyleyerek, diğer müştekilerden haksız menfaat temin ettiğinin iddia ve kabul olunması karşısında, eylemin temas ettiği, 5237 sayılı TCK’nun 158/1-a maddesinde düzenlenen “Dini inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle” nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık vasisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına,