Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/31892 K.2024/2388

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İstanbul Anadolu 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.03.2016 Tarihli ve 2015/479 Esas, 2016/149 Karar Sayılı Kararı ile Sanık Hakkında 1. Nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (j) bendi ve son cümlesi, 62, 52 ve ve 53 üncü maddeleri uyarınca neticeten 2 yıl 6 ay hapis ve 19.447,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 2. Özel belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun’un 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, 53 ve 51 inci maddeleri uyarınca neticeten erteli 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz istemleri; suç unsurları oluşmadığından beraati yerine delillerin takdirinde hataya düşülerek eksik inceleme ile usul ve yasaya aykırı karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ...'in herhangi bir iş yerinde çalışmadığı halde temyiz dışı sanık ...'ın firmasında çalıştığına ve maaşında haciz veya kesinti olmadığına dair suça konu 07.01.2014 tarihli gelir belgesini ibraz ederek katılan Yapıkredi Bankası ...Şubesinden 10.000,00 TL tüketici kredisi kullandığı, kredinin ödenmemesi üzerine yapılan inceleme sonucunda maaş belgesinin sahte olduğunun anlaşıldığı, bu suretle sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Sanık, bu firmada hiç çalışmadığını, ancak öncesinde kendisini ...ismiyle tanıtan temyiz dışı sanık ...'ın kendisini bu firmada işe başlatabileceğini söylediğinden gerekli belgeleri verip ondan haber beklerken para lazım olduğunu, bankaya kredi başvurusu yaptığında maaş bordrosu gerekince sanık ...'dan istediğini, onun da suça konu belgeyi getirdiğini, bu iş yerinin faal olmadığını bilmediğini, kredi borcunu düzenli öderken kaza geçirdiği için ödemelerin aksadığını, suç kastının olmadığını savunmuştur.

3. Temyiz dışı sanık ..., firmanın kendisi adına olduğunu, bankaya verilen suça konu belgeyi kendisinin imzalamadığını, diğer sanığı tanımadığını, bu şekilde belge vermediğini beyan etmiştir.

4. Bilirkişi raporuna göre, suça konu belge üzerinde ... adına atılı imzanın sanık ...'a ait olduğu belirlenmiştir.

5. Banka yazısına göre, 02.12.2014 tarihi itibariyle 9.723,90 TL alacaklarının bulunduğu, zararlarının giderilmediği, kısmi ödeme nedeniyle etkin pişmanlık indirimine rıza göstermedikleri anlaşılmıştır.

6. Kredi sözleşmesi ve ekleri dosya içerisindedir.

7. Mahkemece, suça konu belge incelenmiş, banka yazısına göre, maaş belgesinin bulunmaması halinde kredinin tahsisi mümkün olmadığı, sanığın aldığı kredinin 9.726.50 TL'lik kısmını ödemediği, sanığın savunmasının kendisini suçtan kurtarmaya yönelik olduğu kabul edilerek tüm dosya kapsamıyla sübut bulan suçlardan mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Dairemizce de benimsenen, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.01.2018 tarihli, 2017/463 Esas ve 2018/20 Karar sayılı ve 23.01.2018 tarihli, 2015/962 Esas ve 2018/16 Karar sayılı ilamlarında da belirtildiği üzere; hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde uygulanacak olan 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 6545 sayılı Kanun'un 81 inci maddesiyle yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suçların vasıfları ile yaptırımların eleştiri ve düzelterek onama nedenleri dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3. Ancak;

a) 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (e), (f), (j), (k) ve (l) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanunun 52 nci maddesi uyarınca 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesinin gerektiği, buna göre sanığın sahte maaş bordrosu ile 10.000,00 TL kredi çektiğinden,

sanığın elde ettiği haksız menfaat miktarının çekilen kredi miktarı olarak kabulü ile, 5237 sayılı Kanun’un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi uyarınca adli para cezasına esas alınacak gün sayısı 1000 gün olarak belirlenip bu miktar üzerinden uygulama yapılması gerekir iken, Mahkemece adli para cezası tam gün sayısının 180 gün olarak eksik belirlenip 62 nci madde uyarınca indirim yapıldıktan sonra banka yazısına göre 9.726,50 TL kalan kredi borcunun esas alınması, en son bu miktarın iki katı 19.453,00 TL olmasına rağmen 19.447,00 TL olarak doğrudan adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle hatalı ve fazla ceza tayin edilmesi,

b) Özel belgede sahtecilik suçundan kurulan hükümde kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin dördüncü fıkrasına aykırı olarak aynı maddenin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi, Hukuka aykırı olup söz konusu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.03.2016 tarihli ve 2015/479 Esas, 2016/149 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının 2/3 ve 3/5 inci paragraflarının tamamen çıkarılması, 3/1 inci paragrafındaki "180 gün" ibaresinin "1000 gün", 3/3 üncü paragrafındaki "150 gün" ibaresinin "833 gün", 3/4 üncü paragrafındaki "3.000 TL" ibaresinin "16.660,00 TL" ve 3/6 ncı paragrafındaki "19.447 TL" ibaresinin "16.660,00 TL" olarak değiştirilmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,