Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/32019 K.2024/5744

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 11.09.2015 tarihli ve 2015/3023 sayılı iddianamesiyle sanık hakkında dolandırıcılık ve parada sahtecilik suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 197 nci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü ve 54 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesine kamu davası açılmıştır.

2. Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.06.2016 tarihli ve 2015/391 Esas, 2016/211 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

Dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci, 53 üncü, 58 inci ve 54 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl hapis ve 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizi; usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Şikâyetçinin telefonunu sahibinden.com isimli internet sitesinde ilan vererek satışa çıkardığı, aynı gün kendisini Yasin olarak tanıtan kimliği belirlenemeyen şahsın şikâyetçiyi arayarak telefonu satın almak istediğini ancak işleri nedeniyle kendisinin gelemeyeceğini, yanında çalışan elemanını göndereceğini söyleyerek telefonu kapattığı, ismini vermeyen bir şahsın şikâyetçiyi arayarak patronu ile anlaşması nedeniyle telefonu almaya geleceğini söyleyip bulunduğu adresi sorduğu, buluştuklarında bu şahsın yani şikâyetçi tarafından teşhis edilen sanığın cebinden 11 adet sahte 100'lük ABD dolarını çıkartarak şikâyetçiye verdiği,

şikâyetçinin de telefonu sanığa teslim ettiği, ertesi gün paraları bozdurmak için döviz bürosuna giden şikâyetçinin paraların sahte olduğunu öğrendiği, iddia ve kabul olunmuştur.

2. Sanık savunmasında suçlamaları kabul etmemiştir. 3. TC Merkez Bankası İstanbul Şubesince düzenlenen sahte banknot inceleme ve değerlendirme raporuna göre, 11 adet 100 nominal değerli USD banknotun sahte ve adlatma kabiliyetinin olduğu tespiti yapılmıştır. 4. Mahkemece sanık hakkında dolandırıcılık suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir zorunluluğu bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına yönelik sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,