Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/32520 K.2024/5441

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun(5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.06.2016 tarihli ve 2015/274 Esas, 2016/166 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a. Kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 52 inci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ile 53 üncü maddesi uyarınca 2'şer yıl 6'şar ay hapis ve 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına;

b. Özel belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına;

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; yüklenen suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanık ...'ın 05.11.2014 tarihinde ... adına düzenlenmiş üzerinde kendi fotoğrafı bulunan kimlik ile katılan ...'nun işlettiği ... Rent a Car isimli iş yerine gittiği, kendisini ... olarak tanıtıp katılan ...'e ait 06 DV ... plaka sayılı aracı kiraladığı, kira sözleşmesini ... adına imzaladığı, sözleşme bitiminde aracı teslim etmediği, üçüncü kişilere sattığı bu suretle Kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia ve kabul edilmiştir.

2. Sanık savunmasında, ... olarak tanıdığı hakkında başkaca bir şey bilmediği şahsın yönlendirmesi ile araç kiralama şirketine gidip, sözleşme imzaladığını, ancak kimseyi dolandırmadığını, sahtecilik yapmadığını beyan etmiştir.

3. Grafoloji Uzmanı Bilirkişinin 15.05.2015 tarihli uzmanlık raporuna göre, inceleme konusu araç kiralama sözleşmesinde aracı kiralayan ... adına atılan imzanın sanık ... el ürünü olduğu kanaatine varılmıştır.

4. Uyap üzerinden yapılan sorgulamada, Silifke 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.10.2019 tarihli 2015/21 Esas, 2019/389 Karar sayılı ilamı ile ''sanığın Ankara'da bulunan ...'nun işlettiği ... Otomotiv'den 06 DV ... plaka sayılı aracı kiraladığı araç sahibi ... adına düzenlenmiş kimlik kullanarak Silifke .... Noterliğinde 10.11.2014 tarihinde yapılan sahte satış sözleşmesi ile katılan ...'e sattığı bu suretle özel belgede sahtecilik, resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediği iddia edilmiş, mahkemece sanığın değişik zamanlarda birden fazla sahte belge (araç kiralama sözleşmesi , noter satış sözlemesi) düzenlemesi karşısında eyleminin zincirleme nitelikli resmi belgede sahtecilik ve ...'e karşı nitelikli dolandırıcılık olduğu kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Kamu Kurum ve Kuruluşları, vb. Tüzel Kişiliklerin Araç Olarak Kullanılması Suretiyle Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip yüklenen suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Özel Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.04.2014 tarih, 2013/11-397 Esas ve 2014/202 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, 5237 sayılı Kanun'un “Kamu güvenine karşı suçlar” bölümünde düzenlenen ve belgenin gerçeğe aykırı olarak düzenlenmesi ile kamu güveninin sarsıldığı kabul edilerek suç sayılıp yaptırıma bağlanan “belgede sahtecilik” suçlarında korunan hukuki yararın kamu güveni olduğu,

suçun işlenmesi ile kamu güveninin sarsılması dışında, bir veya birden fazla kişi de haksızlığa uğrayıp, suçtan zarar görmesi halinde dahi, suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireylerin tamamının, diğer bir ifadeyle kamunun olduğuna dair kabulünün etkilenmeyeceği, eylemin belirli bir kişinin zararına olarak işlenmesi halinde bu kişinin mağdur değil, suçtan zarar gören olacağının kabulü gerekeceği ve 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca, "bir suç işleme kararının icrası kapsamında,

değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla ya da aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi" durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının mümkün olduğu da gözetilerek, açıklanan ilkeler doğrultusunda; yapılan UYAP sorgusunda, sanığın benzer nitelikteki eylemleri nedeniyle Silifke 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.10.2019 tarihli 2015/21 Esas, 2019/389 Karar sayılı kararı ile zincirleme nitelikli resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyetine hükmedildiğinin anlaşılması karşısında;

sanığın eylemlerinin aynı suç işleme kararına bağlı olarak zincirleme biçimde resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturup oluşturmadığının değerlendirilebilmesi için yukarıda belirtilen dosyaların ve varsa tespit edilebilen benzer nitelikteki dosyalarının araştırılarak mümkünse mevcut dava ile birleştirilmesi, birleştirme mümkün değilse bu davayı ilgilendiren belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması, zincirleme suç hükümlerinin uygulanma olanağının bulunup bulunmadığının tartışılması,

kesinleşmiş hükümlerin zincirleme suç kapsamında kaldığının anlaşılması halinde tayin olunacak cezadan kesinleşmiş önceki cezanın mahsup edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme sonucu hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Kamu Kurum ve Kuruluşları, vb. Tüzel Kişiliklerin Araç Olarak Kullanılması Suretiyle Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle ilk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına yönelik sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,