Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/32536 K.2024/5859

İlk Derece Mahkemesi'nce verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan uygulama maddesi belirtilmeksizin suçun maddi unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir. Kararın katılan vekilince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun'un 184 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile 52 nci maddesi uyarınca taksitler halinde 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteminin özetle; suça konu yerin sanık tarafından satın alındığı tarihte gömme balkonun oda olarak kullanılır vaziyette olduğuna, tapu kayıtlarının tedavülleriyle birlikte celp edilerek incelenmesi ile bu hususun anlaşılmasının mümkün olmasına karşın sanık tarafından belge sunulmadığı gerekçesiyle mahkumiyet kararı verilmesinin doğru olmadığına, sanığın katılan idarenin zararını ödemesine rağmen aksi yöndeki kabul ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasının hatalı olduğuna yönelik bulunduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın balkon olan yeri odaya çevirmek suretiyle kaçak yapı yaptığı ileri sürülmüş olup, yapılan yargılama sonucunda yüklenen suçun unsurlarının olaşmadığı gerekçesiyle beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda; sanığın yapmış olduğu ilave ile inşaat sınırı dışına çıkılmamış ise de duvar ile pencere ilave etmek suretiyle elde edilen odanın bina vasfında olduğu, atılı suçun oluştuğu kabul edilerek sanığın mahkumiyetine hükmedilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, aşağıdaki bozma sebepleri dışında başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

1.5237 sayılı Kanun'un 184 maddesinin birinci fıkrasında "yapı ruhsatiyesi alınmadan veya ruhsata aykırı olarak bina yapan ve yaptıran" kişilerin cezalandırılması öngörülmüş olup, İmar Kanunu'nun 5 inci maddesinde de bina kavramının "Bina; kendi başına kullanılabilen, üstü örtülü ve insanların içine girebilecekleri ve insanların oturma, çalışma, eğlenme veya dinlenmelerine veya ibadet etmelerine yarayan, hayvanların ve eşyaların korunmasına yarayan yapılardır." şeklinde açıklanmıştır.

3194 sayılı İmar Kanunu'nun 21 inci maddesinin üçüncü fıkrasına göre "derz, iç ve dış sıva, boya, badana, oluk, dere, doğrama, döşeme ve tavan kaplamaları, elektrik ve sıhhi tesisat tamirleri ile çatı onarımı ve kiremit aktarılması ve yönetmeliğe uygun olarak mahallin hususiyetine göre belediyelerce hazırlanacak imar yönetmeliklerinde belirtilecek taşıyıcı unsuru etkilemeyen diğer tadilatlar ve tamiratlar ruhsata tabi değildir." Planlı Alanlar Tip İmar Yönetmeliği'nin 14 ve 3030 sayılı Kanun Kapsamı Dışında Kalan Belediyeler Tip İmar Yönetmeliği'nin 16 ncı maddesine göre esaslı tadilat, "yapılarda taşıyıcı unsuru etkileyen ve/veya inşaat alanını ve ruhsat eki projelerini değiştiren işlemler" şeklinde tanımlanarak, esaslı tadilatın, ruhsata tabi olduğu ifade edilmiştir.

Somut olayda sanığın, taşınmazı mevcut haliyle satın aldığını, kendisinin herhangi bir müdahalede bulunmadığını savunması, tapu kaydında sanığın edinme tarihinin 26.01.2015 olduğunun anlaşılması karşısında, suça konu yerin hangi tarihte ve kim tarafından yapıldığı araştırılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine hükmedilmesi,

2. Kabule göre de, 18 Mayıs 2018 tarihinde 30425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7143 sayılı Kanun'un 16 ncı maddesi ile 3194 sayılı İmar Kanunu'na eklenen geçici 16 ncı maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR