Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/32579 K.2024/5861

İlk Derece Mahkemesi'nce verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. Katılan vekilince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun'un 184 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile 52 nci maddesi uyarınca taksitler halinde 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteminin özetle; kararın usul ve yasaya uygun olmadığına, öncelikle beraatine aksi takdirde sabıkasız oluşu ve ödeme gücünün bulunmaması dikkate alınarak hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine yönelik bulunduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın demir profil ve sac ile üzeri örtülmüş, etrafı örülüp sıvası yapılır vaziyette ruhsatsız bina yaptığı ileri sürülmüş olup, yapılan yargılama sonucunda yüklenen suçun unsurlarının olaşmadığı gerekçesiyle beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda; gerek suç tarihinde gerekse keşif sırasında çekilen fotoğraflarda suça konu imalatların, 3194 sayılı İmar Kanunu’nun 5 inci maddesindeki bina tanımına uyduğu, sanığın üzerine atılı suçun oluştuğu kabul edilerek sanığın mahkumiyetine hükmedilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, aşağıdaki bozma sebebi dışında başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. 18 Mayıs 2018 tarihinde 30425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7143 sayılı Kanun'un 16 ncı maddesi ile 3194 sayılı İmar Kanunu'na eklenen geçici 16 ncı maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR