Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/32802 K.2024/5315

Sanıklar ..., ..., ... hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik şikayetçi vekilinin temyizi yönünden; şikayetçi vekilinin dolandırıcılık suçundan doğrudan zarar görmediği ve sanıklar hakkında kurulan hükümleri temyiz etme hakkının bulunmadığı belirlenmiştir.

Sanık ... hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Balıkesir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.05.2016 tarihli ve 2015/579 Esas, 2016/738 Karar sayılı kararı ile sanıklar ..., ... ve ...'nın dolandırıcılık suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlerine; sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Şikayetçi vekilinin temyiz istemi; sanıklar ..., ... ve ... hakkında verilen beraat kararının bozularak, mahkumiyet kararları verilmesine ilişkindir. 2.Sanık ...'in temyiz istemi; bir sebebe dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ...'ın haklarında beraat kararları verilen diğer sanıklara, kendisinin Büyükşehir Belediyesi Yapı Denetim Müdürlüğünde çalıştığına inandırarak, elemana ihtiyacı olduğunu söyleyip sanıkları yanında çalıştırmaya başladığı, köylerde ruhsatı olmayan binaların aplikasyon ve ruhsat işlemlerini yapacağını belirterek, internetten temin ettiği aplikasyon tutanakları ile birlikte, kiralamış olduğu araç ile, yanına diğer sanıkları da alarak,

katılanın bulunduğu köye gittiği, inşaatları devam eden bina sahipleri ile görüşerek belediyenin yapı denetim biriminden geldiğini, yapıların ruhsatının bulunmadığını, kaçak katlar için aplikasyon yapılması gerektiğini belirtip, yanında bulunan diğer sanıklara binaların ölçümlerini yaptırdığı ve katılandan harç parası olarak 160,00 TL para aldığı ve karşılığında sahte olarak bastırdığı makbuzu verdiği ve bu şekilde haksız menfaat temin ettiği iddiasıyla dolandırıcılık suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Sanık atılı suçlamayı kabul etmemiştir. 3. Katılan tarafından sanığın teşhis edildiğine dair tutanak ve tahsilat makbuzu başlıklı belge dosyaya konulmuştur. 4. Mahkemece, sanık savunması, katılan beyanı, tahsilat makbuzu, teşhis tutanağı ve dosya içindeki tüm delillere göre, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesindeki dolandırıcılık suçunu oluşturduğu ve suçun sübut bulduğu kabul edilerek temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Şikayetçi Karesi Belediye Başkanlığı Vekilinin Temyizi Yönünden

Şikayetçi kurumun atılı suçtan doğrudan zarar görmediği, usulsüz verilmesinden dolayı hukuken geçersiz olan katılma kararının hükümleri temyiz etme yetkisi vermeyeceği, bu itibarla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığı anlaşılmakla, aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanıklar hakkındaki hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı, hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, şikayetçi vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık ...'in Temyizi Yönünden

1.Sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu, bozmayı gerektirmiş,

2.Sanığın tekerrüre esas alınan ilamına konu çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunun uzlaşma kapsamında bulunması karşısında, öncelikle tekerrüre esas alınan ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Şikayetçi Karesi Belediye Başkanlığı Vekilinin Temyizi Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle, Balıkesir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.05.2016 tarihli ve 2015/579 Esas, 2016/738 Karar sayılı kararlarına yönelik şikayetçi Karesi Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ...'in Temyizi Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle, Balıkesir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.05.2016 tarihli ve 2015/579 Esas, 2016/738 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,