Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/32821 K.2024/6577

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 31.05.2016 tarihli ve 2015/387 Esas 2016/196 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi,35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis, 20,00 TL adli para cezasına ve hak yoksunluklarına hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; süre tutum dilekçesi verilmesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ...'nin ... Danışmanlık Rent A Car isimli şirketin yöneticisi olduğu ve suç tarihinde katılanı aboneliği sanığın şirketi üzerine olan [TELEFON] numaralı hattan arayan kişinin ... Sağlık Hizmetleri isimli firmadan aradığını söyleyerek asistanlık hizmeti sözleşmesinin yenilenmemesi nedeniyle 379,00 TL iptal bedelini tahsil etmeye çalışması şeklindeki eylemi ile sanığın hileli davranışlarla katılana yönelik teşebbüs aşamasında kalan tacir veya şirket yöneticilerinin nitelikli dolandırıcılığı suçunu işlediği iddia olunmuş, mahkeme tarafından tüm dosya kapsamının değerlendirilmesinde oluşa uygun bulunan iddianın kabulü ile sanık hakkında temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

2. Sanık aşamalarda oluşu tevil yollu ikrar etmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Mahkeme tarafından İzmit Ticaret Sicil Müdürlüğü’ne müzekkere yazılarak sanığın sahibi olduğunu beyan ettiği "...

Danışmanlık Rent A Car" isimli iş yerinin sicilde kayıtlı olup olmadığı, gerçekte var olan bir şirket ise atılı suçun şirket faaliyeti kapsamında işlenip işlenmediğinin tespiti; gerçekte var olan bir iş yeri ise ekonomik gelirinin ve ticari faaliyetinin bilirkişi raporu sonucuna göre değerlendirilmesi ile 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 14 üncü maddesi kapsamında sanığın tacir olup olmadığı hususu belirlendikten sonra eyleminin tacir veya şirket yetkilisi olması halinde 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi gereğince mahkumiyet hükmü kurulması;

gerçekte bir şirket ya da iş yeri bulunmaması halinde ise eylemin 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrasında tanımlanan ve 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinde düzenlenen ve 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamına alınan basit dolandırıcılık suçunu oluşturacağı gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma neticesi yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Kabule göre de, sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının ertelendiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin sekizinci fıkrasına göre "denetim süresini iyi halli geçirdiği takdirde cezasının infaz edilmiş sayılacağının ihtar edilmemesi" ile aynı Kanun'un 53 üncü maddesine göre ''hak yoksunluklarına'' hükmedilemeyeceği hususlarının gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 31.05.2016 tarihli ve 2015/387 Esas 2016/196 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakların saklı tutulmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,