Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/32905 K.2022/4128

Dairemizin 2021/33562 Esas sayılı dosyası ile temyize konu eldeki dosyanın birlikte incelenmesinde; Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1)Sanığın katılan ...’dan aldığı inşaat malzemeleri karşılığında bir miktar nakit ödeme yapması sonrasında suça konu çeki vermesi, yine hem katılan hem de sanığın her iki dosyadaki beyanlarının birlikte değerlendirilmesinde suça konu çek dışında aynı anda mı, farklı zamanda mı verildiği tam tespit edilemeyen başka çeklerin de verilmesi, çeklerin bankaya sunulması ile tamamen sahte olarak üretildiğinin anlaşılması karsısında; belgede sahtecilik suçlarında mağdurun kamu, yine dolandırıcılık suçu yönünden somut olayda mağdurun aynı gerçek kişinin olması karşısında.

Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 2021/33562 Esas sayılı dosyasının getirtilmesi, gerektiğinde birleştirilmesi, yine Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 2017/1508 Esas sayılı ilamı ile onanarak kesinleşen İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/352 Esas sayılı dosyasının da dosya arasına alınması suretiyle yapılacak inceleme ile sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 43/1. maddesinin uygulama şartlarının oluşup oluşmadığı, belgelerin aynı alışveriş nedeniyle aynı anda verilmesi halinde TCK’nin 61. maddesi kapsamında arttırım yapılması gerekip gerekmediğinin tartışılması,

kesinleşen hükümlerin zincirleme suç kapsamında kaldığının anlaşılması halinde Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15/03/2016 tarihli, 2014/847 Esas ve 2016/128 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, tayin olunacak cezadan kesinleşmiş önceki cezaların mahsup edilmesi gerektiği gözetilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından mahkumiyet hükümleri kurulması,

2)Kabule göre de;

a)5237 sayılı TCK'nin 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j), (k) ve (l) bentlerinde belirtilen nitelikli hallerde suçtan elde edilen haksız menfaat belli ise; TCK'nin 52. madde hükmü de gözetilmek suretiyle haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde temel adli para cezası aynı Kanun'un 61. maddesi uyarınca gün olarak belirlenerek artırım ve indirimler gün üzerinden yapıldıktan sonra, ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı TCK'nin 52/2 madde hükmü gereğince 20-100 TL arasında takdir edilecek miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerekirken, gün adli para cezası belirlenip indirimler yapıldıktan sonra doğrudan suçtan elde olunan haksız menfaat miktarının iki katı adli para cezası belirlenmek suretiyle fazla ceza tayini,

b)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesi gerekliliği,