Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/33168 K.2024/6692

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bakırköy 46. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2016 tarihli ve 2014/1593 Esas, 2016/201 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel belgede sahtecililk suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddeleri gereğince 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına; dolandırıcılık suçundan aynı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 ve 53 üncü maddeleri gereğince 1 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın olay tarihinde yanında bulunan sisteme yasal olarak kayıtlı olmayan cep telefonunu katılana ait cep telefonu dükkanına götürdüğü, katılana "cep telefonunu satmak istediğini, telefonun bir bayana ait olduğunu ve faturasınında mevcut olduğunu" söylediği akabinde katılanın sanığın vermiş olduğu cep telefonunu kontrol ettiğinde IMEI numarasında sorun olmadığını görmesi ve sanığın telefona ait suça konu sahte faturayı da katılana vermesi üzerine katılanın sanığa güvenerek sanık ...'e 800,00 TL ödeme yaptığı ve sanık ...'ün kimliğini getirme bahanesiyle katılanın dükkandan ayrıldığı ve bir daha geri dönmediği iddia ve kabul olunan somut olayda temyize konu mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Özel Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1.Sanığın tekerrüre esas sabıkası bulunduğu halde 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri zorunluluğu, yönünden hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Özel Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ilk derece mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına yönelik sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanğın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,