Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/33394 K.2024/6399

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.05.2016 tarihli ve 2016/117 Esas, 2016/141 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında bilişim sistemlerinin banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının f-son bendi, 62 nci, 52, 53, 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, suçu işlemediğine , kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın facebook sitesi üzerinde ücretsiz köpek sahiplendirme adı altında bir sayfa oluşturduğu, bu sayfaya kendi kullandığı irtibat numaralarını yazdığı, suç tarihinde sanığın oluşturduğu siteyi gören katılanın sanığı aradığı, sanık ile irtibat kurup ücretsiz köpek almak istediğini belirttiği, sanığın sadece yol parası adı altında 140,00 TL para yatırması gerektiğini söylediğini, bunun üzerine katılanın sanığa verdiği PTT hesabına 140,00 TL parayı yatırdığı, ardından sanığın tekrar arayıp katılandan sigorta parası olarak 500,00 TL daha göndermesini istediği, ancak katılanın şüphe duyması üzerine ikinci kez para göndermediği, sanığın köpeği katılana göndermediği iddia ve kabul olunan somut olayda temyize konu mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1.5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası kapsamında aynı suç işleme kararıyla Kanun'un aynı hükmünü birden fazla kez ihlal eden sanık hakkında zincirleme suç hükümleri uygulanmadan hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3.Ancak, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanabilmesi için, tekerrüre esas alınan Gebze Ağır Ceza Mahkemesinin 2005/399 Esas, 2006/212 Karar sayılı kararındaki hapis cezasının infaz tarihi olan 16.06.2012 tarihinden itibaren üç yıl geçmiş olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığın adli sicil kaydına göre; Gebze 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/294 Esas ve 2007/233 Karar sayılı kararında yer alan, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet uyarınca verilen ve 11.08.2013 tarihinde infaz edilen 10 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınabileceğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenle yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine "Gebze 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/294 Esas ve 2007/233 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla,

TCK'nin 58/6-7. maddeleri uyarınca verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,