Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/35185 K.2021/6269

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10. maddesine göre, tebligatın öncelikle muhatabın bilinen en son adresine çıkartılıp, tebliğ edilemeden iade edilmesi halinde, aynı Kanunun 21/2. maddesi uyarınca MERNİS adresine yapılması gerektiği; yokluğunda verilen hükmün aynı zamanda MERNİS adresi de olan sanığın sorgusu esnasında bildirdiği adresine doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince tebliği usulsüz olup temyiz süresini başlatmayacağı anlaşılmakla, eski hale getirme talebinin kabulüyle sanığın öğrenme üzerine yaptığı temyiz isteminin süresinde olduğu,

ayrıca sanığın mahkumiyetine konu dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun ile uzlaşma kapsamına alınması nedeniyle uzlaşma hükümleri uygulanmış ise de, katılanın uzlaşmayı kabul etmemesi ve uzlaşmaya ilişkin sanığa yapılan tebligatın da usulsüz olması nedeniyle uzlaşma işleminin yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin zorunluluğu,