Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/35686 K.2025/5090

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

Ünye Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.02.2018 tarihli ve 2017/205 Esas, 2018/55 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 204/2, 43. ve 53. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, kazanılmış hakkının korunmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

B. İstinaf

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılarak yapılan inceleme neticesinde, İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak, yüklenen suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca beraatine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Eksik inceleme ile karar verildiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir. 2. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Vekalet ücreti verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak dosya içeriğine uygun şekilde açıklanan gerekçeye göre; katılan vekili ve sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin (AAÜT) 14/4. maddesinde düzenlenen; “Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına Hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilir” şeklindeki düzenleme karşısında, kendisini vekille temsil ettiren sanık lehine vekâlet ücreti ödenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüş olup bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-h maddesi gereği hüküm fıkrasına; “Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca 2.180,00 TL maktu avukatlık ücretinin hazineden alınarak beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanığa verilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,