Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/36106 K.2025/3077

5271 Sayılı CMK’nin 34. maddesinin ikinci fıkrası ile 232. maddesinin altıncı fıkrasında, hakim ve mahkemelerin her türlü kararlarında ve hükümlerinde (hüküm fıkrasında) başvurabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekillerinin duraksamaya yer vermeyecek biçimde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğu halde kararda "tefhim veya tebliğ" denmek suretiyle belirtilen hususlara uyulmayarak karışıklığa sebebiyet verilmesi nedeniyle sanığın 02.10.2020 tarihinde vermiş olduğu temyiz dilekçesi süresinde kabul edilerek, yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu,

temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakamesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede; Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58.maddesi gereği mükkerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına hükmedilmemiş olması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.