Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/36141 K.2023/8867

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozma üzerine Siverek 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.09.2020 tarihli ve 2019/492 Esas, 2020/185 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 155 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62, 52, 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 5000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz talebi; sanığın traktör bedeli olan 40.000 TL yi katılan tarafa hüküm kurulmadan evvel ödediğine, bu durumun araştırılmadığı, tarafların bozma sonrası dinlenmediğine, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanığın beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın şahsı adına katılan ...Ş.'den finansal kiralama sözleşmesi ile aldığı traktörün kira bedellerini ödemediği gibi traktörü de iade etmediği iddia olunmuştur. 2. Sanık atılı suçlamayı kabul etmemiştir. 3. Finansal kiralama sözleşmesi, ihtarname, ihtiyati tedbir kararı ve ihtiyati haciz evrakı dosya arasındadır. 4. Uzlaştırma işlemleri başarısız olmuştur. 5. Mahkeme Yargıtay (kapatılan) 15.Ceza Dairesinin 11.11.2019 tarihli ve 2017/29709 Esas, 2019/11361 Karar sayılı bozma ilamına uyulmasına karar vererek uzlaştırma işlemleri gerçekleştirmiş akabinde, sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin kabulü ile mahkumiyetine karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

Katılan firma tarafından finansal kiralama sözleşmesi ile bir adet traktörün sanığa verildiği, ancak sanığın muaccel olan kiralama bedelini ödememesi nedeni ile kiralama sözleşmesinin feshi ve aracın iadesi için sanığa ihtarname çekildiği ayrıca aracın teslimi için ihtiyati tedbir kararı alındığı, kararın infazı için aracın bulunduğu adrese gidildiğinde aracın yerinde bulunmadığı,

sanığın aracı katılan firmaya iade etmediği ve bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda;suç tarihinde yürürlükte bulunan mülga 3226 sayılı Finansal Kiralama Kanunundaki sözleşmeden doğan davaların ticari dava niteliğinde bulunduğu yönündeki 31 inci madde hükmüne benzer bir düzenlemenin inceleme tarihinde yürürlükte bulunan 6361 sayılı Finansal Kiralama,

Faktoring ve Finansman Şirketleri Kanunu’nda yer almaması ve finansal kiralama sözleşmesinin tarafı konumunda bulunan sanığın kira konusu aracı ticari bir işletmenin faaliyetleri çerçevesinde kiralamamış olması karşısında eylemin 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen ve takibi şikayete tabi olan güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu,

katılan vekilinin vekaletnamedeki yetkiye dayanarak sanık ile gerçekleştirilen protokol sebebiyle davadan feragat ettiklerine dair 18.02.2020 tarihli dilekçesi ile şikayetten vazgeçtikleri anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin altıncı fıkrası gereğince sanığa şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak,

kabul etmesi halinde şikayetten vazgeçme nedeniyle hakkında açılan kamu davasının aynı Kanun'un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla vasıfta hataya düşülmek suretiyle suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince mahkûmiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Siverek 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.09.2020 tarihli ve 2019/492 Esas, 2020/185 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,