Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/36152 K.2024/1033

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gümüşhacıköy Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.06.2013 tarihli kararıyla sanık hakkında ayrı ayrı üç kere dolandırıcılık suçundan 20 ay hapis ve 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Sanığın temyizi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin, 25.04.2017 tarihli kararıyla "eylemin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-L maddesinde öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği" nedeniyle mahkûmiyet hükümlerinin bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine, Amasya 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 04.09.2018 tarihli ve 2018/61 Esas, 2018/597 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, 52, 53 maddeleri ve katılan ...'e yönelik eylem yönünden ayrıca aynı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca ayrı ayrı üç kere 1 yıl 6 ay hapis cezası ile 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık, bir nedene dayanmayan dilekçesi ile temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, 12.02.2012 tarihinde şikâyetçi ...'ı kendi kullanımında olan [NUMARA] numaralı telefondan arayarak, kendisini teğmen Oğuz Türkmen olarak tanıtıp şikâyetçinin sorumlusu olduğu yurda 20.000,00 TL bağış yapmak istediğini söyleyip, havale masrafı olarak kendisine 730,00 TL para göndermesini istediği, buna inana şikâyetçi sanığın verdiği hesap numarasına 730,00 TL yatırdığı,

yine sanığın 21.02.2012 tarihinde aynı numaradan katılan ...'ı arayarak kendisini teğmen Oğuz Türkmen olarak tanıtıp anne ve babasından kalan arsayla ilgili imar parası geleceğini, bu parayı katılanın sorumlusu olduğu yurda bağışlamak istediğini, bu arsaların vergi borcu olduğunu, bu parayı vermeleri halinde bağışı yapacağını söyleyip katılanı inandırarak verdiği hesaba 930.00 TL para yatırmasını sağladığı,

sanığın 2012 yılı Mart ayı içerisinde katılan ...'i hastaneye eleman alınacağına kendisini işe sokabileceğine inandırıp elden toplam 1.000,00 TL vermesini sağlayarak katılanlar ve şikâyetçiyi ayrı ayrı dolandırdığı iddia ve kabul olunmuştur.

2. Sanık atılı suçlamaları ikrar etmiştir.

3. Dosya kapsamında hesabına para gönderilen ... tanık olarak dinlenmiştir.

4. PTT havale makbuz örnekleri dosya arasına alınmıştır.

5. Katılanların atandığı telefon hatlarının sanığa ait olduğu tespit edilmiştir.

6. Telekomünikasyon İletişim Başkanlığının 04.04.2013 tarih ve 181373 sayılı yazıları ve ekinde yer alan iletişimin tespitine dair 1 adet CD ve bu CD'ye ilişkin dokümanlardan sanığa ait olan katılanları aradığı iddia edilen telefonların iletişim kayıları incelendiğinde sanığın şikâyetçi Hilmi ve katılan ...'ı suç tarihlerinde çok defa aradığı görülmüştür.

7. Uzlaştırma işlemleri başarısız olmuştur.

8. Mahkeme sanığın atılı suçları işlediği kabulü ile bozma ilamına uymak suretiyle ayrı ayrı üç kere mahkûmiyet kararı vermiştir.

IV. GEREKÇE

Şikâyetçi ...'ın bozma öncesinde yapılan yargılamada 17.06.2013 tarihli talimat duruşmasında "davaya katılmak istemediğini " beyan etmesinin ardından bozma sonrasında şikâyetçinin davaya katılmasına karar verilmesinin mümkün olmadığı anlaşılmakla, ...'ın karar başlığında sıfatının şikâyetçi olarak mahallinde değiştirilmesi mümkün görülerek,

Suç tarihlerinin sanığın şikâyetçi ...'a yönelik eylemi yönünden 12.02.2012, katılan ...a yönelik eylemi yönünden 21.02.2012, katılan ...'e yönelik eylem yönünden Mart 2012 olduğu tespit belirlenerek,

Katılan ...'e yönelik eylem yönünden ilk uzlaştırma işleminin yapıldığı 25.10.2017, şikâyetçi Hilmi'ye yönelik eylem yönünden 27.10.2017 ve katılan ...'e yönelik eylem yönünden 31.10.2017 ile uzlaştırma işlemlerinin başarısız kaldığının tespit edildiği 25.11.2017 tarihleri arasında zamanaşımının durduğu tespit edilerek yapılan incelemede,

Sanığın katılan ...'den işe sokma vaadi ile farklı tarihlerde toplam 1.000,00TL almış olduğunun dosya kapsamından anlaşılmasına karşında sanık hakkında zincirleme suç hükümleri uygulanmaması ile tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında şikâyetçi Hilmi ve katılan ...'e yönelik eylemlerden ötürü mahkûmiyet hüküm kurulurken tekerrür hükümlerinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

A. Katılan ... ve şikâyetçi ...'a yönelik eylemler yönünden,

1.Sanık hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

B. Katılan ...'e yönelik eylem yönünden, 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Amasya 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 04.09.2018 tarihli ve 2018/61 Esas, 2018/598 Karar sayılı kararında, katılan ...' e yönelik eyleminden ötürü kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen.

Merzifon Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/148 Esas ve 2012/39 Karar sayılı ilamı ile Ordu Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/82 Esas,2012/104 Karar sayılı ilamlarının tekerrüre esas olmaması ile sanığın sabıka kaydında Selçuk (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 2008/213 Esas, 20120/131 Karar sayılı ilamının hiç bulunmaması, sanığın tekerrüre esas sabıkasının sabıka kaydı incelenmekle yalnızca Niğde (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 2007/699 Esas, 2007/1246 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas olmasına rağmen infazda tereddüt oluşturacak şekilde adı geçen dört ilamın tekerrüre esas alınması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

A. Katılan ... ve şikâyetçi ...'a yönelik eylemler yönünden, Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle Amasya 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 04.09.2018 tarihli ve 2018/61 Esas, 2018/598 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümleri, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Katılan ...'e yönelik eylem yönünden,

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Amasya 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 04.09.2018 tarihli ve 2018/61 Esas, 2018/598 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında tekerrür ile ilgili kısmın tamamen çıkarılması ile yerine "sanığın sabıka kaydında bulunan Niğde (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 2007/699 Esas, 2007/1246 Karar sayılı ilamı ile mükerrir olduğu anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nın 58/1.

Maddesi uyarınca sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanmakla aynı maddenin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra hükümlü hakkında 5275 sayılı Kanun'un 108/4. Maddesinde düzenlenen denetimli serbestlik tedbirinin ugulanmasına, ” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,