Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/36400 K.2025/364

Yapılan ön inceleme neticesinde;

1. Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesinin 2011/163 Esas sayılı asıl dosyasındaki remi belgede sahtecilik suçuna ve 2013/86 Esas sayılı birleşen dosyadaki nitelikli dolandırıcılık ile resmi belgede sahtecilik suçlarına ilişkin temyiz talebinin reddine dair ek karara yönelik sanığın temyizi yönünden; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 20.10.2020 tarihli ve 2017/518 Esas, 2017/555 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Kanun uyarınca temyiz edilebilir ve temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı,

2. Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesinin 2011/163 Esas sayılı asıl dosyasındaki nitelikli dolandırıcılık suçundan esastan ret kararına yönelik sanığın temyizi yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı,

Tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece

Temyizin kapsamına göre; Silivri Ağır Ceza Mahkemesinin 01.12.2016 tarihli ve 2011/163 Esas, 2016/255 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

1. 2011/163 Esas sayılı ana dosyadaki nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi ve son cümlesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis ve 66.240.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. 2011/163 Esas sayılı ana dosyadaki resmi belgede sahtecilik suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

3. 2013/86 Esas sayılı birleşen dosyadaki nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi ve son cümlesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 yıl hapis ve 32.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına,

4. 2013/86 Esas sayılı birleşen dosyadaki resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

B. İstinaf

1. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin 07.03.2017 tarihli ve 2017/518 Esas, 2017/555 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin 20.10.2020 tarihli ve 2017/518 Esas, 2017/555 Karar sayılı ek kararı ile 2013/86 Esas sayılı birleşen dosyadaki nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçları ile 2011/163 Esas sayılı ana dosyadaki resmi belgede sahtecilik suçu yönünden esastan ret kararına dair sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın asıl ve ek karara yönelik temyizi beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Ek Karar Yönünden

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

B. Asıl Dosyadaki Nitelikli dolandırıcılık Suçundan Verilen Esastan Ret Kararına Dair Sanığın Temyizi Yönünden

1.Temel ceza belirlenirken teşdit uygulanacağı belirtilmesine ve 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin (f) bendi ve son cümlesi uyarınca hapis cezasının teşdiden belirlenmesine rağmen, para cezasının alt sınırın da altında kalacak şekilde belirlenerek eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

IV. KARAR

A. Ek Karar Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

B. Asıl Dosyadaki Nitelikli dolandırıcılık Suçundan Verilen Esastan Ret Kararına Dair Sanığın Temyizi Yönünden Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Silivri Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,