Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/36436 K.2024/10993

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Yargıtay 23. Ceza Dairesinin 23.05.2016 tarihli, 2015/8590 Esas ve 2016/6352 Karar sayılı bozma ilamına konu İstanbul 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.10.2013 tarihli, 2012/2140 Esas ve 2013/692 Karar sayılı mahkûmiyet hükmüne karşı sanığın temyizi olup, aleyhe temyiz istemi bulunmadığı halde bozma sonrası yapılan yargılamada sanık hakkında 2 yıl 6 ay hapis ve 820 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına 3 no'lu bentten sonra gelmek üzere “Ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hak gözetilerek,