Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/36560 K.2025/348

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen davanın reddi kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, Eskişehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.11.2016 tarihli ve 2015/410 Esas, 2016/393 Karar sayılı kararı ile nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 158/1-h, 62/1, 52/2 ve 53. Maddeleri uyarınca kurulan “1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ” ile mahkûmiyet hükmünün sanık müdafii tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine;

istinafça yargılama ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan, hüküm tarihinden sonra Anayasa Mahkemesince iptal edilip yürürlükten de kaldırılan 5271 sayılı CMK'nın 281/1. maddesinin 2. cümlesi uyarınca istinaf yoluna başvuran ve tutuklu olmayan sanığa çıkarılan davetiyede ''davanın duruşmasına gelmediğinde istinaf başvurusunun reddedileceği'' meşruhat olarak dercedilerek sanığa ve müdafiine usulüne uygun ihtaratlı şekilde tebliğlerin yapılmasına rağmen, sanık ve müdafiinin duruşmaya gelmemesi nedeni ile yasanın açık hükmü uyarınca davanın reddine karar verildiği,

Her ne kadar sanık müdafiince bu ret kararı temyiz edilmiş ve Bölge Adliye Mahkemesince de ret kararına karşı yasa yolu temyiz olarak gösterilmiş ise de; ceza miktarı 5 yılın altında olan ve tutuksuz yargılanan sanığa yasa uyarınca Bölge Adliye Mahkemesinde duruşma açıldığında duruşmaya gelmemesi halinde istinaf isteminden vazgeçmiş sayılacağı ve talebinin reddine karar verileceğine dair hükmün usul kuralı olduğu, maddi ceza hukukuna ilişkin bulunmadığı, geriye yürümesinin de mümkün olmadığı,

sanığın 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezasını ihtiva eden mahkumiyet hükmünün, hüküm tarihindeki açık yasa kuralı gereğince ihtarata rağmen istinaf duruşmasına katılmaması nedeniyle davasının reddine dair kararın sanık hakkındaki ceza miktarını artırmadığı ve değiştirmediği, sanık müdafiinin suç vasfına yönelik temyiz isteminin bulunmadığı ve davanın reddi kararıyla hükmün niteliğinin de değişmediği, sadece sanığın istinaf isteminin yasa hükmü uyarınca reddedildiği, dolayısıyla bu kararın 5271 sayılı CMK'nın 286. maddesi uyarınca temyizi kabil hükümlerden bulunmadığı anlaşıldığından,

sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 281/1-2 ve 298/1. maddeleri uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,