Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/36773 K.2021/8805

Sanığın yokluğunda verilen 23.02.2006 tarihli hükmün, öncelikle dosyada bilinen en son adresi olan sorguda beyan ettiği adresine Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine göre tebliğ edilmesi, tebliğ edilemeden iade edilmesi halinde MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca tebliğ yapılması, bunun mümkün olmaması halinde ilanen tebligat yapılması gerekirken daha önce adli mercilerce usulüne uygun tebligat yapılmamış olan adrese 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebliğin usulsüz olduğu, öğrenme üzerine hükmün süresinde temyiz edildiği anlaşılmakla, mahkemenin temyiz talebinin reddine dair 19.10.2020 tarihli ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK’nin 7 ve 5252 sayılı TCK’nin Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddeleri karşısında; sanığa yüklenen suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK’nin 350 suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nin 204/1. maddelerinde düzenlenen "Resmi Belgede Sahtecilik" suçunun Kanundaki cezasının miktarı ve üst sınırına göre, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nin 102/3 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden,