Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/36940 K.2021/9432

Sanığın yokluğunda verilen hükmün, Tebligat Kanunu'nun 10/1. maddesi uyarınca dosyada bilinen en son adresi olan duruşmada bildirdiği adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebliğ edilmesi gerekirken, doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğu anlaşılmakla, öğrenme üzerine 24.10.2019 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek ve üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararına yanlış anlam verilerek 5237 sayılı TCK'nin 53/1-b maddesinin uygulanmasına karar verilmemesi isabetsizliğinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.