Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/37041 K.2024/13300

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 16.11.2017 tarihli ve 2017/22986 Esas, 2017/23594 Karar sayılı bozma ilamına konu İstanbul 50. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.04.2014 tarihli ve 2013/256 Esas, 2014/201 Karar sayılı mahkûmiyet hükmüne karşı sanığın temyizi olup, aleyhe temyiz istemi bulunmadığı halde bozma sonrası yapılan yargılamada İstanbul 17. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından sanık hakkında 2 yıl 1 ay hapis ve 10.000 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle 1412 sayılı CMUK'nin 326/son maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına “Ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkı gözetilerek,