Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/37076 K.2024/989

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Küçükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.02.2014 tarihli ve 2013/887 Esas, 2014/46 sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 43, 52, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 3 yıl hapis ve 750 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Küçükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.02.2014 tarihli ve 2013/887 Esas, 2014/46 sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 13.06.2017 tarihli ve 2017/10998 Esas, 2017/14714 Karar sayılı kararı ile "hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 158/1. Maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi zorunluluğu" nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.06.2019 tarihli ve 2018/32 Esas, 2019/346 sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl hapis ve 300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın temyiz isteği; eksik inceleme sonucu hüküm verildiğine, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın 08.08.2012 tarihinde telefonla birkaç kez aradığı katılan ve şikayetçiye, kendisini emniyet müdürlüğünde görev yapan komiser olarak tanıtıp, "Sizin banka hesaplarınızdan PKK'ya para aktarılmaktadır, hesaplarınızı sıfırlayacağız, bize hesaplarınızdaki paraları göndermeniz gerekiyor" diyerek, hileli hareketler sonucu aldattığı katılanın 08.08.2012 tarihinde... PTT şubesinden ayrı ayrı 1.750,00 ve 10.033,00 Türk lirası parayı sanığın adına...PTT şubesine göndermesini, şikayetçi ...'nın da aynı tarihte... PTT şubesinden sanığın adına...PTT şubesine 6.000,00 Türk lirası göndermesini sağladıktan sonra, gönderilen bu paraları aynı gün çektiği, sanığın böylece dolandırıcılık suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Katılan ve şikayetçi tarafından ibraz edilen bahsedilen ödemeleri gösterir dekontlar dosyaya eklenmiştir.

3. Katılan ve şikayetçi tarafından gönderilen paraların, sanık tarafından 08.08.2012 tarihinde 11:32.10 ve 13:50.51 saatlerinde çekildiğini gösterir kamera kaydı dosya arasına alınmıştır.

4. Sanık soruşturma ve kovuşturma aşamasında, kimseyi telefonla arayıp, komiser olduğuna dair sözler söyleyerek aldatmadığını, önceden tanıdığı... ve... isimli şahısların banka hesaplarında bloke olduğunu ve hesaplarını kullanamadıklarını, adına para gönderileceğini ve bu parayı çekip kendilerine teslim etmesini istediklerini, parayı çekip bu şahıslara teslim ettiğini, herhangi bir menfaat elde etmediğini, yardım amaçlı bilgilerini verdiğini beyan ederek suçlamaları reddettiği anlaşılmıştır.

5. Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak taraflara usulüne uygun tebliğe rağmen üç gün içinde geri dönüş yapılmadığı tespit edildiğinden uzlaşmanın sağlanamadığı anlaşılmıştır.

6. Mahkemece, sanığın savunmalarında ismi geçen şahıslar hakkında bilgi verememiş olması, parayı sanığın çektiğine dair ikrarı ve kamera görüntüleri içeriği birlikte değerlendirildiğinde sanığın savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu değerlendirilmiş, kamu görevlisi olduğunu söylemek suretiyle hileli hareketlerle katılandan haksız menfaat temin etmek şeklindeki eylemin,

suç tarihinden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 14 üncü maddesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 158 inci maddesinin birinci fıkrasına eklenen (L) bendi kapsamında kaldığı belirlenerek, suç tarihinde (L) bendinin yürürlükte olmaması nedeniyle sanığın lehine olan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 157 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca basit dolandırıcılık suçundan cezalandırılmalarına ilişkin temyiz incelemesine konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.06.2019 tarihli ve 2018/32 Esas, 2019/346 sayılı kararında, mahkemenin sanığın aşamalarda oluşu açıklamayan, dosya kapsamına uygun düşmeyen beyanlarına itibar edilmediği yönündeki kabulünde ve yasal ve yeterli gerekçelerle yapılan uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiş, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiği ve unsurları itibarıyla oluştuğu anlaşıldığından hükümlede bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığı yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.06.2019 tarihli ve 2018/32 Esas, 2019/346 sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,