Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/37263 K.2023/7369

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 9. Ağır Ceza Mahkemesince 19.11.2015 tarihli ve 2015/151 Esas, 2015/334 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında özel belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca suçun işleniş şekli, suret ve hususiyetleri, suç konusunun önem ve değeri göz önünde bulundurularak takdiren ve teşdiden 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, geçmiş hali, suç işleme hususundaki eğilimi göz önünde bulundurularak ve neden de görülmediğinden takdiri indirim uygulanmasına yer olmadığına, hak yoksunluklarına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafii temyiz dilekçesinde özetle; sanığın diğer suçlardan beraat ettiği gibi özel belgede sahtecilik suçundan da beraat etmesi gerektiği, açık yüreklilikle yakalaması olması sebebiyle kendisini başka bir kişi olarak tanıttığını beyan ettiği, ancak gerekçedeki kira sözleşmesinin sanığın elinden çıkıp çıkmadığına dönük herhangi bir tespit yapılmadığı gibi müvekkilin böyle bir belge düzenlediğini ikrar da etmediği, ayrıca, sanık hakkında kanunun indirim erteleme gibi hükümlerinden faydalandırılmamasının kanuna aykırı olduğu, sanığın iyi halli kader mahkumu olduğu, sabıka halinin 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmasını bertaraf etmediğini savunarak kararın bozulmasını istemiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İddianamede özetle; sanık ...'in, "katılan ...'un kimlik bilgilerini içeren nüfus cüzdanını kullanmak suretiyle, 23.07.2013 tarihinde ...'e ait iş yerini sözleşmeyle kiralayarak "...Gayrimenkul" isimli işyerini açtığı, ..., ..., ..., ... ile gerçek kimliğini bilen yeğeni sanık ...'i iş yerinde istihdam etmeye başladığı, sanık ...’ın, mağdur ...’i, katılanlardan ...i, ...ı, Adem’i, işyerine müşteri olarak gelen katılan ...’yi ikna ederek bir miktar parasını aldığı ama iade etmediği, lokantacı mağdur ...’nin yemek bedelini ödemediği,

sanık ...’ın mülk sahibi mağdur ... ile kira sözleşmesi yaparken ibraz ettiği sahte nüfus cüzdanının ele geçirilemediği, sanık ...’ın sahte kimlik bilgisi ve belgesi ile iş yeri açarak, güven tesis etmek suretiyle, yeğeni sanık ...’ın da yardımıyla dolandırıcılık suçlarını işlediği iddiası ile sanık ...'in, sahte resmi belge kullanma, sahte özel evrak düzenleme ve mağdur sayısınca nitelikli dolandırıcılık suçlarından, sanık ...'in dolandırıcılık suçuna iştiraki nedeniyle mağdur sayısınca cezalandırılması istenmiştir.

2. Sanık ... Mahkemede özetle; hakkında yakalama emri olduğundan müşterilerine ve kiraladığı iş yeri sahibine kendisini ... olarak tanıttığını ancak katılan ... adına da kimlik düzenletmediğini, iş yerini kiralarken herhangi bir kimlik ibraz etmediğini,...Gayrimenkul isimli işyerini açtığını belirterek, tüm suçlamaları reddetmiş, Sulh Ceza Mahkemesinde ve Cumhuriyet Başsavcılığında da benzer yönde savunmalarda bulunarak kira sözleşmesinde ... ismi altında imza attığını beyan etmiştir.

3. Suçtan zarar gören ... özetle: sanık ...’ın kendisini ... olarak tanıtıp, emlakçılık yapacağını belirterek daire kiraladığını, kiralarken nüfus cüzdanını gösterdiğini belirtmiştir.

4. 23.07.2013 düzenleme tarihli kira sözleşmesinin ... ve “...” isimleri arasında imzalandığı görülmektedir.

5. ... 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.11.2015 tarihli ve 2015/151 Esas, 2015/334 Karar sayılı kararında sanık ...'ın dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik, sanık ...'ın dolandırıcılığa yardım suçlarından beraatlerine, sanık ...'ın özel belgede sahtecilik suçundan yukarda açıklandığı şekilde mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.11.2015 tarihli ve 2015/151 Esas, 2015/334 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,