Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/37342 K.2024/5366

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Ankara Batı 5. Asliye Ceza Mahkemesi 01.06.2016 tarihli 2015/265 Esas, 2016/480 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına , hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın hakkında yakalama kararı bulunduğu, yakalanmamak için kardeşinin nüfus cüzdanındaki resmi kendi resmi ile değiştirdiği ve yine kardeşinin kimlik bilgileri ile sahte sürücü belgesi yaptırıp kullandığı ve bu sahte belgelerle kolluk görevlilerince yakalandığı, iddia ve kabul edilmiştir.

2. Sanık savunmasında; sabıkalı olduğunu yakalanmamak için suça konu belgeleri yaptırdığını herhangi bir yerde kullanmadığını beyan etmiştir.

3. Kriminal rapor ile, inceleme konusu nüfus cüzdanı ve sürücü belgesinin aldatma niteliklerinin olduğu tespitleri yapılmıştır.

4. Mahkemece suça konu sahte nüfus cüzdanı ve sürücü belgesi 30.06.2015 tarihli duruşmada incelenmiş ve sahteliklerinin ilk bakışta kolaylıkla anlaşılamayacağı ve aldatma niteliklerinin olduğu tespitleri yapılmıştır.

5.Yapılan yargılama sonunda mahkeme sanığın üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçunun sübut bulduğunu kabul ederek mahkumiyet kararı vermiştir.

IV. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir, ancak; suça konu belgenin dosyada delil olarak saklanması yerine müsaderesine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuş olup bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Batı 5. Asliye Ceza Mahkemesi 01.06.2016 tarihli 2015/265 Esas, 2016/480 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm 9. Paragrafında yer alan "Türk Ceza Kanun'un 54 üncü maddesi gereğince ZORALIMINA" ibaresinin çıkarılarak "dosyada delil olarak saklanmasına" eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,