Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/37391 K.2022/3694

5271 sayılı CMK'nin 231/8-son cümlesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 29.04.2011 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 05.12.2012 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede:

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddeleri karşısında; sanığa yüklenen 765 sayılı TCK'nin 356. maddesinde düzenlenen 'yetkisiz kimsenin vesikada sahteciliği' suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nin 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 03.11.2004 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yargılamaya devamla mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 07.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.