Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/38507 K.2024/4758

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Safranbolu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2016 tarihli ve 2016/45 Esas, 2016/349 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan, 10 ay erteli hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık, atılı suçu işlemediğini beyan ederek bozulması talebi ile hükmü temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Şikayetçi ... ile sanık arasında 01/04/2013 tarihli kira sözleşmesinin düzenlendiği, sonrasında şahıslar arasında Safranbolu Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 03/02/2015 tarih 2013/574 Esas sayılı dosyasında borçlardan dolayı tahliye davasının açıldığı, dava sırasında 01/08/2013 tarihli ikinci bir kira sözleşmesinin sunulduğu, suça konu 01.08.2013 tarihli sözleşmedeki imzaların ... ve ...'ın eli ürünü olup olmadığının tespiti amacıyla yapılan incelemelerde, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı'nın 19/11/2014 tarih 2014/103381/9919 sayılı raporu ile suça konu kira sözleşmesindeki imzaların kiraya veren şikayetçi ...'ın ve eşi ...'ın eli ürünü olmadığının anlaşıldığı, sanığın bu şekilde atılı özel belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia olunmuştur.

2.Sanık aşamalarda alınan savunmalarında özetle suça konu kira sözleşmesinin kendisine imzalı olarak getirildiğini, şikayetçinin yerine imza atmadığını beyanla atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3.Yapılan yargılama sonunda, sanığın söz konusu iş yerinden çıkmamak için 01.08.2013 tarihli kira sözleşmesini kendisi düzenleyerek mahkemeye sunduğu bu şekilde üzerine atılı suçu işlediği kanaatine varılarak temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1.Adli Tıp Kurumu Başkanlığı'nın 19/11/2014 tarih 2014/103381/9919 sayılı raporu ile, suça konu kira sözleşmesindeki imzaların kiraya veren şikayetçi ...'ın ve eşi ...'ın eli ürünü olmadığının tespit edilmiş olması ve suça konu kira sözleşmesinin Safranbolu Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2013/574 Esas sayılı dosyasına sanık tarafından sunulduğunun sabit olması karşısında sanığın atılı suçu işlediği anlaşıldığından, Tebliğnameki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir. 2.Dosya kapsamında elde edilen deliller doğrultusunda; mahkemenin suçun sübuta ilişkin kabulünde herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, suçun sübutuna yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci bendine 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 72 nci maddesi ile eklenen "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez." şeklindeki hükmün ancak yürürlük tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından uygulanabileceği;

suç tarihinden önce kasıtlı bir suçtan hapis cezasına mahkum olmaması ve yargılama sürecinde gösterdiği olumlu kişiliği nedeni ile bir daha suç işlemeyeceğine yönelik olumlu kanaat edinilmesi gerekçesi ile cezası ertelenen ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması yönünde talebi olan sanık hakkında şartları oluştuğu halde sanığın adli sicil kaydında HAGB kararı olması şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına, karar verilmesi,

hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Safranbolu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2016 tarihli ve 2016/45 Esas, 2016/349 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.04.2024 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden Başkan Vekili ...'ün 30.08.2024 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 232 nci maddesinin beşinci fıkrasına istinaden düşülen işbu şerhin altı imzalanmıştır.