Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/38799 K.2022/5881

Sanığın üzerine atılı suçun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

... firması ...

Şubesinde depo görevlisi olarak çalışan sanığın, mağaza ikinci müdürü ... tarafından bankaya yatırması için kendisine verilen 21.040 TL parayı bankaya yatırmayıp, paralarla birlikte ortadan kaybolduğu iddia ve kabul edilen somut olayda; sanığın bahse konu iş yerinde depo görevlisi olarak çalışması, para yatırma ile tahsilat görev ve yetkisinin bulunmaması karşısında sanığın eyleminin TCK'nin 155/1. maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu,

bu suçun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 10.07.2007 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden mahkûmiyet hükmü kurulması,