Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/39209 K.2026/2313

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ (Temyizin kapsamına göre)

A. İlk Derece

1. Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.05.2013 tarihli ve 2012/337 Esas, 2013/160 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 158/1-e, 43/1, 168/2, 62/1, 52... . maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay 22 gün hapis ve 8.740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 204/1, 62/1. ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay 22 gün hapis ve 8.740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; verilen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş; karar 04.06.2013 tarihinde kesinleşmiştir.

2. Sanığın denetim süresinde 19.07.2016 tarihinde işlediği 2863 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkumiyet hükmünün kesinleşmesi üzerine yapılan ihbar üzerine Mahkemece 15.03.2018 tarihli karar ile 21.05.2013 tarihli hükümlerin açıklanmasına karar verilmiştir.

B. İstinaf

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılarak yapılan inceleme neticesinde, İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak, yüklenen suçların yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Sanık aleyhine istinaf başvurusuna gidildiği halde sanığın lehine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, suçların unsurlarının oluştuğuna, sübut bulduğuna, ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

5271 sayılı CMK'nın 231/8. maddesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 04.06.2013 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 19.07.2016 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen ve değerlendirilen delillere, Mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak dosya içeriğine uygun şekilde açıklanan gerekçeye göre; yüklenen suçların yasal unsurlarının oluşmadığı Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,