Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/39635 K.2026/2381

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin 20/12/2018 tarihli ve 2018/2605 Esas, 2018/3151 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine gereği düşünüldü;

I. HUKUKİ SÜREÇ

A.İstanbul 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.05.2018 tarihli kararı ile; 1.Sanık ...'ın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-b maddesi gereğince beraatine, 2.Sanıklar ... ve ...'ın nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158/1-f, son, 62, 52,ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 50.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir.

B.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin 20/12/2018 tarihli ve 2018/2605 Esas, 2018/3151 Karar sayılı kararı ile duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesince;

1.Sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun incelenmesi neticesinde 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine,

2.Sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükümlere yönelik katılan vekili ve sanıklar müdafiinin istinaf başvurusunun incelenmesi neticesinde 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 303/1-a maddesi uyarınca kararın kaldırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca sanıkların beraati ile düzeltilerek esastan reddine

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, sanıkların cezalandırılması gerekir iken eksik araştırma ile delillerin takdirinde hataya düşülerek usul ve yasaya aykırı verilen kararın resen nazara alınacak sebeplerle bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A.Sanık ... Hakkında Nitelikli Dolandırıcılık ve Resmi Belgede Sahtecilik Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 286/2-g maddesinde yer verilen “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B.Sanıklar ... ve ... Haklarında Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik istinaf başvuruları üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılmaksızın 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi delâletiyle aynı Kanun'un 303/1-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş ise de; mevcut delillerin yeniden değerlendirilmesi suretiyle yeni bir hüküm kurulup İlk Derece Mahkemesinin olaya ilişkin kabulünden farklı olarak beraat kararı verilmesinin, 5271 sayılı Kanun'un 303/1-a maddesi kapsamına girmediği ve bu hususa ilişkin değerlendirmenin aynı Kanun'un 280/1-g maddesine göre duruşma açılarak ve

taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin ikinci fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması suretiyle yapılabileceği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda sanıkların beraatine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A.Sanık ... Hakkında Nitelikli Dolandırıcılık ve Resmi Belgede Sahtecilik Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçe bölümünde A bendinde açıklanan nedenle verilen esastan ret kararlarının 5271 sayılı Kanun'un 286/2-g maddesine göre kesin olduğu anlaşıldığından katılan vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle, REDDİNE,