Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/39246 K.2024/6114

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Balıkesir 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 09.04.2015 tarihli ve 2014/253 Esas, 2015/293 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddenin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına hükmedilmiştir.

2. Sanık müdafiinin temyiz talebinde bulunması üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin, 13.11.2017 tarihli ve 2017/22754 Esas, 2017/23006 Karar sayılı kararı ile anılan hükmün uzlaştırma işlemlerinin uygulanması zorunluluğu nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine, Balıkesir 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 10.04.2018 tarihli ve 2017/781 Esas, 2018/304 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 168 inci maddesinin ikinci fıkrası, 52 nci maddenin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 9 ay hapis ve 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına hükmedilmiştir.

4. Katılan vekili ve sanığın temyiz talebinde bulunması üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin, 01.06.2020 tarihli ve 2018/5665 Esas, 2020/3927 Karar sayılı kararı ile anılan hükmün 5237 sayılı Kanun'un 168 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince katılana etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi bakımından sanık tarafından yapılan 3.000,00 TL'lik kısmi ödemeye rıza gösterip göstermediğinin sorulması, sonucuna göre sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerekirken, katılanın kısmi ödemeye rızası olup olmadığı sorulmadan eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Bozma üzerine, Balıkesir 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 08.06.2021 tarihli ve 2020/134 Esas, 2021/457 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; atılı suçu sanığın işlemediğine, sanığın suç işleme kastı ile hareket etmediğine, sanık tarafından zararın giderildiğini, bu nedenle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılanın, 2012 yılı Nisan ayında engelli memur seçme sınavına girdiği, sınav sonucuna göre işe yerleştirilmeyi beklediği, sanık ile arkadaşı ... vasıtası ile tanıştığı, sanığın yetkisi ve gücü olmadığı halde memur olarak işe yerleştirilmesi hususunda katılana yardımcı olabileceğini, bu iş için 3.000,00 TL para gerektiğini katılana söylediği, katılanın buna inanarak 06.08.2012 tarihinde 3.000,00 TL parayı bankadan sanığın hesabına havale ettiği, daha sonra sanık ile çeşitli defalar görüştüklerinde sanığın işlemlerin kısa süre içerisinde olacağını söyleyerek katılanı oyaladığı, katılanı Ankara'ya çağırdığı, katılandan bir dilekçe aldığı,

işin olması için 4.300,00 TL daha para vermesi gerektiğini katılana söylediği, bunun üzerine katılanın annesi ...'yı arayarak durumu izah ettiği, annesi vasıtasıyla sanığın hesabına 04.10.2012 tarihinde 4.300,00 TL para havale ettirdiği, sanığın bir hafta içerisinde işin hallolacağını söylemesi üzerine katılanın Balıkesir'e geri döndüğü, akabinde sanığın tekrar telefon açarak katılana ek paralar lazım olduğunu belirtmesi üzerine 08.10.2012 tarihinde 1.870,00 TL, 15.10.2012 tarihinde 830,00 TL daha bankadan sanığın hesabına para gönderdiği,

katılanın işe yerleştirilememesi üzerine sanığı sıkıştırarak bu işten vazgeçtiğini belirtip parasını geri istediği, sanığın 10.01.2013 tarihinde 3.000,00 TL parayı iade ettiği, bir süre sonra sanığa ulaşılamadığı, katılanın işe yerleştirilmediği gibi alınan paraların tamamının katılana iade edilmediği, bu şekilde sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yargılaması neticesinde, dosya kapsamına uygun düşmeyen sanık savunması,

katılanın beyanı, Mahkeme gözlemi ve tüm dosya kapsamından edinilen kanaat ile sanığın üzerine atılı suçun sübut bulduğu kabul edilerek cezalandırılmasına dair temyize konu mahkûmiyet hükmü verilmiştir.

IV. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi yirmi birinci fıkrası gereği uzlaşma teklifinde bulunulduğu tarihten uzlaştırma girişiminin sonuçsuz kaldığı tarihe kadar dava zamanaşımının durduğu dikkate alınarak yapılan incelemede;

1. Gerekçeli karar başlığında, sanığın katılana yönelik suç tarihi olan 06.08.2012 olarak eksik yazılan suç tarihinin, sanığın katılandan işe yerleştirme vaadi ile hesabına para havalesi sağladığı 08.10.2012 ve 15.10.2012 tarihlerinin de eklenmesi suretiyle mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Balıkesir 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 08.06.2021 tarihli ve 2020/134 Esas, 2021/457 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,