Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/39554 K.2025/11182

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, sanığın 17.04.2019 tarihinde süre tutum dilekçesi sunduğu, gerekçeli kararın 25.04.2019 tarihinde tebliğ edildiği, hükümde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 295/1. maddesi uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğinin belirtilmediği gibi bu hususun meşruhatlı tebligat ile de bildirilmediği anlaşıldığından, sanık müdafiinin gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün geçtikten sonra sunduğu temyiz nedenlerini bildirir ek

dilekçenin süresinde olduğu kabul edilerek ve temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği belirlenerek yapılan incelemede, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sakarya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.09.2018 tarihli ve 2018/39 Esas, 2018/602 Karar sayılı kararı ile sanığın dolandırıcılık suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2.Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 09.04.2019 tarihli ve 2018/127 Esas, 2019/393 Karar sayılı kararı ile duruşma açılarak yapılan yargılama sonucunda, İlk Derece Mahkemesince kurulan beraat hükmünün 5271 sayılı Kanun'un 280/2. maddesi uyarınca kaldırılmasına ve sanığın dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157/1, 43, 52... . maddeleri uyarınca 1 yıl 5 ay 15 gün hapis ve 2.500,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz istemleri; hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna, delillerin takdirinde hata edildiğine, atılı suçu işlemediğine, suçun unsurları itibarıyla oluşmadığına, olayın hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,

5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin ve dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelerle takdiri indirim hükmünün uygulama dışı bırakılmasının isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,