Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/39567 K.2025/3998

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1.İzmir 13.Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.10.2018 tarihli ve 2017/431 Esas, 2018/659 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157/1, 52, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis ve 20.000TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13.Ceza Dairesinin, 01.03.2019 tarihli ve 2018/2842 Esas, 2019/425 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun kabulü ile, duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, dolandırıcılık suçundan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi gereği beraatine karar vermiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz talebi, atılı suçun oluştuğu ve sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Sanığın bilişim sistemi kapsamında bulunan Twitter isimli internet sitesinde kendisininde borsadan kazanma garantisi olan program bulunduğuna dair reklam yaptığı, bu reklamları gören katılanın, sanıkla iletişime geçip içinde borsa işletim programı yüklenmiş halde bilgisayar gönderilmek üzere sanığa 6500 TL para gönderdiği, sanığın bilgisayarı içinde program kurulu olarak katılana gönderdiği ve katılanın sanığın kurmuş olduğu program ile borsada yatırım yapması üzerine zarara uğradığı iddia olunan olayda; eylemin bilişim sistemi aracı kılınarak gerçekleştiği iddia olunması karşısında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından;

eylemin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f maddesinde öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gerekçesi ile ilk derece mahkemesinin kararının bozulmasına karar vermesi gerekirken, sanık hakkında basit dolandırıcılık suçundan duruşma açılmaksızın dava dosyası üzerinden yapılan inceleme ile mahkumiyet hükmünü kaldırarak yeni bir hüküm olarak beraat hükmü kurmuş olması,5271 sayılı Kanun’un 289/1-h maddesi kapsamında hukuka kesin aykırılık hâli olarak saptanmıştır.

IV. KARAR