Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/39920 K.2025/12557

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çanakkale 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.04.2018 tarihli ve 2016/255 esas, 2018/176 karar sayılı kararı ile sanık hakkında kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'unun (5237 sayılı Kanun) 158/1-e.son, 43/1, 52/2-4, 53/1 ve 58 maddeleri uyarınca 6 yıl hapis ve 314.085,66 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, taksitlendirmeye ve tekerrür hükümlerinin uygulamasına; sanık hakkında kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'unun (5237 sayılı Kanun) 204/2, 43/1, 53/1 ve 58 maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve tekerrür hükümlerinin uygulamasına, karar verilmiştir.

2.Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 10.07.2019 tarihli ve 2018/1089 esas, 2019/909 karar sayılı kararı ile; "gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1. bendinin 4. paragrafı son cümledeki "taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtaratına,(ihtarat yapılamadı)" kısmının çıkarılarak yerine gelmek üzere;"Taksitlerden birinin ödenmemesi halinde ödenmeyen adli para cezasının ödenmeyen kısmının tamamının muaccel hale geleceği ve ödenmeyen adli para cezası miktarının kısmen veya tamamen hapse çevrilerek 5275 sayılı

Kanunun 106/3 maddesi gereğince infaz edileceği hususunun sanığa ihtaratına(yapılamadı)" ibaresinin hükme eklenmesine; gerekçeli kararda suç tarihi olarak yazılan "2011-2014" tarihinin hükümden çıkartılarak yerine "Resmi belgede sahtecilik suçu yönünden 14/11/2013- dolandırıcılık suçu yönünden 20/05/2014" tarihlerinin eklenmesine,sanık hakkında ilk derece mahkemesinin gerekçeli kararının 2. Bendi 6. Paragrafının hükümden çıkarılarak yerlerine gelmek üzere.

"Şartları oluşmadığından sanık hakkında TCK 58/7-8 maddesinin uygulanmasına yer olmadığına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle CMK'nın 280/1-c hükmü uyarınca İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; hükme esas alınacak raporun bağımsız, objektif bir bilirkişiye hazırlatılması gerektiğine, imzaların kaligrafik ve karakteristik özellik içermemesi nedeni ile sanığın resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin sabit olmadığına, adil yargılanma haklarının ihlal edildiğine kurumca tanzim edilen raporu hükme esas alınarak kurulan mahkumiyet hükümlerinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Verilen Düzeltilerek Esastan Ret Kararına Yönelik Sanık Müdafiinin Temyizi Yönünden

1. 5237 sayılı TCK'nın 158/1. maddesinin (e), (f), (j), (k) ve (l) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde, suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun'un 52. maddesi uyarınca, 20,00-100,00 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, dosya kapsamında eksik incelemenin bulunmadığı,

5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin ve dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelerle takdiri indirim hükmünün uygulama dışı bırakılmasının isabetli olduğu anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Sanık hakkında kurulan hükümde tekerrüre esas alınan Ankara 26. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 26/06/2012 tarihli ve 2012/293 Esas, 2012/798 Karar sayılı ilamındaki 1 yıl 6 ay hapis cezasının sanık ve sanık müdafiinin eski hale getirme ve temyiz talepleri üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 10.05.2022 tarihli ve 2022/738 esas, 2022/6833 karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verildiği ve bahse konu kararın 10.05.2022 tarihinde kesinleştiği dikkate alındığında;

inceleme dosyasına konu suçun işlendiği tarihin 20.05.2014 tarihi olması nedeniyle tekerüre esas alınamayacağı, sanığın adli sicil kaydına konu tekerrüre esas olabilecek başkaca ilamının da bulunmadığı gözetilmeksizin mükerrir kabul edilerek sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi, hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

B. Sanık Hakkında Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Verilen Düzeltilerek Esastan Ret Kararına Yönelik Sanık Müdafiinin Temyizi Yönünden

1.Sanığın, Bayramiç Devlet Hastanesinde 2011-2014 yılları arasında mutemet olarak görev yaptığı, sık sık eğitim amaçlı geçici görevlendirmelere gittiği, bu geçici görevlendirmelere ilişkin görevlendirme onay ve sayıları aynı ödeme emir ve tarihleri farklı görevlendirme belgeleri düzenlediği,

bu belgeleri evrak akışının yoğunluğundan faydalanarak amirlerine imzalattığı, bu şekilde haksız 941,98 TL görevlendirme ödemesi aldığı ve bu şekilde kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçunu işlediği iddia ve kabul edilen somut olayda, 5237 sayılı TCK'nin 204/2. maddesinde yer alan “kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği" suçunun özgü suç niteliğinde olduğu ve kamu görevlisinin görevi gereği düzenlemeye yetkili olduğu resmi bir belgeyi sahte olarak düzenlemesi halinde bu madde hükmüne göre cezalandırılabileceği, Bölge Adliye Mahkemesince tespiti yapılan suça konu görevlendirme belgelerinin ise fotokopi oldukları,

idari amirler tarafından tanzim edilen görevlendirme belgelerinin de başhekim, hastane müdürü ve idari ve mali hizmetler müdürü tarafından ıslak imzalı aslı gibidir yapıldığı anlaşılmakla, sanık tarafından tanzim edilmeyen suça konu görevlendirme belgelerinin sanık tarafından ilgili kuruma ibraz edilmek suretiyle haksız 941,98 TL görevlendirme ödemesi alması şeklinde sübut bulan eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 204/2. maddesinde düzenlenen kamu görevlisinin resmi belgede sahtecilik suçunu değil, aynı kanunun 204/1. maddesinde düzenlenen resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı gözetilmeden,

suç vasfında hataya düşülerek kamu görevlisinin resmi belgede sahtecilik suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Kabule göre de; a) Sanık hakkında kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan kurulan hükümde kamu görevlisi sıfatı taşıyan ve kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçunu, TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkilerini kötüye kullanması suretiyle işleyen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 53/5. fıkrasının 1. cümlesi gereği cezanın infazından sonra işlemek üzere hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkilerinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b)Sanık hakkında kurulan hükümde tekerrüre esas alınan Ankara 26. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 26/06/2012 tarihli ve 2012/293 Esas, 2012/798 Karar sayılı ilamındaki 1 yıl 6 ay hapis cezasının sanık ve sanık müdafiinin eski hale getirme ve temyiz talepleri üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 10.05.2022 tarihli ve 2022/738 esas, 2022/6833 karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verildiği ve bahse konu kararın 10.05.2022 tarihinde kesinleştiği dikkate alındığında;

inceleme dosyasına konu suçun işlendiği tarihin 14.11.2013 tarihi olması nedeniyle tekerüre esas alınamayacağı, sanığın adli sicil kaydına konu tekerrüre esas olabilecek başkaca ilamının da bulunmadığı gözetilmeksizin mükerrir kabul edilerek sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A.Sanık Hakkında Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Verilen Düzeltilerek Esastan Ret Kararına Yönelik Sanık Müdafiinin Temyizi Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 10.07.2019 tarihli ve 2018/1089 Esas, 2019/909 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi gereği,

hüküm fıkrasının E bendinin ilk paragrafından önce gelmek üzere "Sanık hakkında ilk derece mahkemesinin gerekçeli kararının 1. bendinin 6. fıkrasında yer alan tekerrür hükümlerinin uygulamasına" ilişkin paragrafın tamamen çıkarılması ile yerine gelmek üzere "Şartları oluşmadığından sanık hakkında TCK 58/7-8 maddesinin uygulanmasına yer olmadığına" ibaresinin eklenmesi suretiyle Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B. Sanık Hakkında Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Verilen Düzeltilerek Esastan Ret Kararına Yönelik Sanık Müdafiinin Temyizi Yönünden Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 10.07.2019 tarihli ve 2018/1089 Esas, 2019/909 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. Maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,