Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/39923 K.2023/9548

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.11.2017 tarihli ve 2015/219 Esas, 2017/297 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 62 nci, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 33.320 TL adli para cezası ile mahkûmiyetine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin 16.10.2018 tarihli ve 2018/525 Esas, 2018/2585 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ile Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının kabulü ile duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca, sanık hakkında kamu kurum ve kuruluşları,

vb. tüzel kişiliklerin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan mahkumiyete ilişkin karardaki suçu vasıflandırmaya ilişkin gerekçe kısmının ve hüküm fıkrasının çıkarılarak yerine "...sanığın suça konu eyleminin bedelsiz senedi kullanma suçunu oluşturduğunun kabulü ile bedelsiz kalan senedi kullanma suçunun dava zamanaşımı süresinin her halükarda 21/09/2018 tarihinde dolduğu anlaşıldığından CMK 223/8 maddesi uyarınca kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine..." ilişkin ibarenin yazılması suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; suçun müvekkil sanık ... tarafından işlenmediği sabit olduğu halde İstanbul 6.Ağır Ceza Mahkemesince sanığın cezalandırılması yoluna gidilmesi ve bu karara karşı istinaf talebi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22.Ceza Dairesince de beraat kararı verilmesi yerine hükmün düzeltilerek istinaf taleplerinin esastan reddedilmesine karar verilmesinin Anayasa'ya, Ceza Muhakemesi Kanununa, Türk Ceza Kanunu'na, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'ne,Yargıtay İçtihatlarına ve AİHM kararlarına aykırılık teşkil ettiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin dokuzuncu fıkrası; "Derhâl beraat kararı verilebilecek hâllerde durma, düşme veya ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilemez." şeklinde düzenlenmiştir. 2. Derhal beraat kararı verilebilecek haller dışında, zamanaşımı nedeniyle verilen düşme hükmüne yönelik sanığın temyizinde hukuki yararı bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin 16.10.2018 tarihli ve 2018/525 Esas, 2018/2585 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,