Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/39948 K.2024/15578

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığın adli sicil kaydındaki İzmir 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.03.2010 tarihli ve 2010/11 Esas, 2010/27 Karar sayılı ilamı ile 21.03.2011 tarihinde kesinleşen 7 ay 15 gün hapis cezasının tekerrüre esas olduğu halde sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmaması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

6723 sayılı Kanun ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca, bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihinden önce ilk derece mahkemelerinden verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK'nin 305 ile 326. maddelerindeki temyiz hükümlerinin uygulanması gerektiği, sanık hakkında açılan davada verilen 08.07.2014 tarihli mahkumiyet hükmünün Yargıtay temyiz incelemesinden geçtiği ve bozma kararı sonrasında yapılan yargılamada verilen hükmün yine Yargıtay temyiz incelemesine ve 1412 sayılı CMUK’nin 305 ile 326. maddelerindeki temyiz hükümlerine tabi olacağı anlaşıldığından,

5271 sayılı CMK'nin 294/1 ve 295/1. maddelerinde düzenlenen hükümler kapsamında CMK’nin 298/1. maddesi gereğince temyiz talebinin reddini isteyen tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak; 5237 sayılı TCK'nin 54. maddesi uyarınca iyi niyetli üçüncü kişilere ait olmamak koşuluyla, kasıtlı bir suçun işlenmesinde kullanılan veya suçun işlenmesine tahsis edilen ya da suçtan meydana gelen eşyanın müsadere edilebileceği gözetilmeden, adli emanetin 2013/3108 sırasında kayıtlı katılana ait eşyanın hak sahibine iade edilmesi yerine TCK’nin 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,