Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/40105 K.2021/12776

Hükümlü ...'ün Şanlıurfa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.03.2002 tarih, 2000/2 Esas ve 2002/89 Karar sayılı kararı ile nitelikli dolandırıcılık suçundan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 504/7, 522 ve 59/2. maddeleri gereğince 6 ay 20 gün hapis ve 16.666.666 TL ağır para cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 6. maddesine göre ertelenmesine karar verildiği, kararın 16.04.2004 tarihinde kesinleştiği, hükümlü müdafisinin 21.11.2019 tarihli dilekçesi ile yasaklanmış hakların geri verilmesi talebinde bulunduğu,

mahkemenin 09.01.2020 tarihli ek kararı ile "kararda yasaklanmış herhangi bir hak olmadığından" bahisle yasaklanmış hakların geri verilmesi talebinin reddine bölge adliye mahkemesi yolu açık olmak üzere karar verdiği, karara karşı hükümlü tarafından bölge adliye mahkemesine başvurulduğu,

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15.Ceza Dairesinin 04.02.2020 tarih, 2020/184 Esas ve 2020/150 Karar sayılı kararı ile mahkemenin yasaklanmış hakların geri verilmesi konusundaki karara karşı asıl hükmün tabi olduğu yasa yoluna başvurulabileceği, asıl hükmün de karar tarihi itibariyle temyiz yasa yoluna tabi olduğu değerlendirilerek temyiz incelemesi için dosyanın gönderildiği belirlenerek yapılan incelemede;

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesinin, "Bölge adliye mahkemelerinin, 26.09.2004 tarih ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete'de ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 322 nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326 ncı maddeleri uygulanır.