Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/41281 K.2026/812

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 31/01/2019 tarih, 2018/482 Esas ve 2019/48 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunun TCK 158/1-d, 52/4, 53, 58 maddeleri gereğince mahkumiyetine karar verilmiştir.

2.Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi 14.10.2020 2019/1138 E., 2020/928 K. sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık alt sınırdan ayrılma ve 43 hükümlerinin uygulanmasında gerekçe gösterilmediğine, davacı tarafın maddi kaybı olmadığına dair hükmü temyize gelmiştir.

III. GEREKÇE

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi 14.10.20202019/1138 E., 2020/928 K. sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,