Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/41521 K.2022/513

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 12.08.2021 tarih ve 2021/9189 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 29.09.2021 tarih ve KYB-2021/102817 sayılı ihbarname ile;

Özel belgede sahtecilik suçundan şüpheli ... ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Mersin Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 05.03.2020 tarihli ve 2018/26350 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Mersin 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 23.12.2020 tarihli ve 2020/3282 değişik iş sayılı kararının "5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği,

aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından,

itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Dosya kapsamına göre, müştekinin "..... İnşaattan Satılık" şeklindeki afişi görmesi üzerine girdiği ofiste inşaat halindeki bir daireyi satın almak için adını .... olarak tanıtan şüpheli ile pazarlık yaptığını, şüphelinin dairenin sahibi olarak bahsettiğ..... isimli kişinin bilgisi dahilinde 125.000,00 Türk lirası bedelle daireyi satmayı kabul ettiğini, hazırlanan sözleşmeyi şüphelinin kendisine uzaktan bir vekaletname göstererek ... adına imzaladığını, ayrıca ....

Elektronik AŞ isimli bir şirketin kaşesini bastığını, bu arada inşaatın sahibi olarak tanıtılan ... ile de telefonda görüştürüldüğünü, sonrasında kendisine inşaatın sahibinin oğlu olarak tanıştırılan ...'nun hesabına 110.000,00 Türk lirasını kapora olarak havale ettiğini, ancak karşı tarafın türlü gerekçelerle kendisini oyalayarak dairenin tapusunu devretmediğini, yaptığı araştırma sonucunda ... isimli bir kişinin gerçekte olmadığını, telefonda kendisi ile ... olarak görüştürülen kişinin aslında..., kendisiyle pazarlık yapan kişinin de ... ... isimli kişiler olduğunu öğrendiğini belirterek,

kendisini dolandıran ve özel belgede sahtecilik yapan şüphelilerden şikayetçi olması üzerine başlatılan soruşturma sonunda, Mersin Cumhuriyet Başsavcılığınca şüpheli ... ... tarafından düzenlenen satış sözleşmesi aslının elde edilemediği için üzerinde inceleme yapılamadığı ve bu halde atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığında dair ek karar verilmiş ise de; şüpheli ... ...'in ifadesinde ... yerine satış sözleşmesini kendisinin imzaladığını beyan etmesi,

yani sözleşmenin şüphelilerden ... ... tarafından imzalandığı hususunda taraflar arasında ihtilafın bulunmaması karşısında, diğer şüpheli ...'nun ifadesinde Mersin 9. Noterliğinden şüpheli ... ... adına verdiği vekaletnameyi iptal ettirdiğini beyan ettiği gözetilerek Mersin .....

Noterliğinden gerçekten bahsedildiği şekilde vekaletname bulunup bulunmadığının sorularak, var ise bir örneğinin incelenmek üzere celp edilip, sonucuna göre şüphelinin hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği cihetle, eksik soruşturma ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi nedeniyle, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14.10.2008 tarih ve 49/219 sayılı kararında açıklandığı üzere; belgelerin güvenilirliğinin denetlenebilmesi için, aslının veya bunun olanaklı olmaması halinde aslına uygunluğu yetkili makam veya kişilerce onaylanmış örnek ya da kopyalarının bulunmasının gerektiği, yine Yargıtay Ceza Genel Kurulu‘nun 14.10.2003 tarih ve 232/250 sayılı kararında; onaysız fotokopi niteliğindeki belgelerin hukuki sonuç doğurmaya elverişli olmadığı ve aldatıcılık niteliklerinin bulunmadığının belirtildiği; somut olayda, suça konu belge aslının ele geçirilemediği,

dosya içerisinde yalnızca onaysız fotokopisinin mevcut olduğunun anlaşılması karşısında.